21.3.15

Ν. Μπογιόπουλος - “Το κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι” γέμισε... σβάστικες

Του Νίκου Μπογιόπουλου / Πηγή: enikos.gr

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό το… «κοινό ευρωπαϊκό μας σπίτι», δεν είναι μόνο το γνωστό άντρο των οικονομικών εκβιαστών, των Μνημονίων, των τραπεζιτών και των επιτρόπων που μας εύχονται «καλό κουράγιο Έλληνες».

    Είναι και… λίκνο της «δημοκρατίας». Εκείνης της «δημοκρατίας» που αρμόζει στους «θεσμούς», στους Σόιμπλε, στους Ντάισελμπλουμ και στους Ντράγκι. Ορισμένα παραδείγματα:

     Σε επιστολή της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ προς τον Γιούνκερ με θέμα τις γερμανικές αποζημιώσεις, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απάντησε επί λέξει:

 

«Με επιστολή της 18ης Φεβρουαρίου 2015, με ερωτάτε ποια είναι η θέση της Επιτροπής ως προς το {...} δικαίωμα του ελληνικού λαού για την επιστροφή του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, την πληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων και την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών από το γερμανικό κράτος. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, "η Ένωση ενεργεί μόνον εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που της απονέμουν τα κράτη - μέλη με τις Συνθήκες (...)". Εφόσον δεν έχει ανατεθεί στην Ένωση καμία αρμοδιότητα για τα θέματα στα οποία αναφέρεστε, η Επιτροπή δε λαμβάνει θέση επί των θεμάτων αυτών».

    Όπως βλέπετε ο κ.Γιούνκερ, αυτός ο φίλος της Ελλάδας, «δεν λαμβάνει θέση»για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων… Ο πρόεδρος της Κομισιόν - η οποία δεν έχει κανένα πρόβλημα να συναγελάζεται με ναζί στην Ουκρανία – πιστός στις «αξίες» και τις «αρχές» της ΕΕ, δηλώνει… αναρμοδιότητα. Τόσο ο ίδιος όσο και η Επιτροπή του δεν γνωρίζουν κάτι όσον αφορά τις οφειλές της Γερμανίας λόγω των ναζιστικών θηριωδιών και της φασιστικής κατοχής στην Ελλάδα…

    Στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στις 21/12/2010 και για δεύτερο συνεχόμενο έτος, υιοθετήθηκε ψήφισμα με το οποίο καταδικάστηκε η ηρωοποίηση όσων συμμετείχαν στις φασιστικές λεγεώνες των «Βάφεν SS». 

    Το ψήφισμα καταδίκασε τις δημόσιες εκδηλώσεις δικαίωσης του ναζιστικού παρελθόντος και του ναζισμού, την ανέγερση μνημείων προς τιμήν των ναζί και των συνεργατών τους, τη βεβήλωση ή καταστροφή μνημείων προς τιμήν των αγωνιστών κατά του φασισμού και του ναζισμού, την παράνομη εκταφή ή μεταφορά των σορών των θυμάτων της φασιστικής θηριωδίας.

     Το ψήφισμα υπερψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών (129) του ΟΗΕ. Υπήρξαν όμως κι εκείνοι που - για δεύτερη συνεχόμενη φορά - καταψήφισαν το ψήφισμα. Ήταν οι ΗΠΑ… Αλλά οι ΗΠΑ δεν ήταν μόνες τους.Είχαν στο πλευρό τους και την ΕΕ!

    Ναι. Τα κράτη – μέλη της ΕΕ επέλεξαν να… απέχουν από την ψηφοφορία! Η ΕΕ της «δημοκρατίας» και του «πολιτισμού», αρνήθηκε να καταδικάσει στον ΟΗΕ τον ναζισμό. Απείχε…

    Η Λετονία είναι από το 2003 μέλος της ΕΕ. Στη Λετονία η 16η Μάρτη έχει ανακηρυχτεί «ημέρα του Λετονού στρατιώτη».ΗΗη Γιατί η συγκεκριμένη ημερομηνία; Διότι η 16η Μάρτη είναι η ημερομηνία κατά την οποία τα λετονικά Ες Ες επιτέθηκαν ενάντια στον Κόκκινο Στρατό κατά την περίοδο της χιτλερικής κατοχής...

    Προχτές, λοιπόν, για μια ακόμα φορά, σε ένα κράτος – μέλος της της «αντιφασιστικής» και «αντιρατσιστικής» ΕΕ, στη Λετονία, οι απόγονοι των χιτλερικών λετονικών λεγεώνων των χιτλερικών Ες Ες, φορώντας τη στολή των Λετονών «γερμανοτσολιάδων», παρέλασαν στους  δρόμους της Ρίγας υπό τις επιδοκιμασίες των Αρχών.

    Κάθε χρόνο, παραμονές της «επετείου» τους, εκτός τω άλλων τα αποβράσματα κάνουν επισκέψεις σε σχολεία και σε παιδικούς σταθμούς όπου και διαφημίζουν στα παιδάκια τον «ηρωισμό» των προγόνων τους και τους δίνουν να επεξεργαστούν όπλα, ρούχα και εξοπλισμό της ναζιστικής λεγεώνας...

    Στην ίδια χώρα, το 1998, ένας Λετονός πολίτης, ο Βασίλι Κόνονοφ, ήρωας του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου συνελήφθη από τις αρχές της Λετονίας, δικάστηκε, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε για 20 μήνες. Η κατηγορία: «Εγκληματίας πολέμου». Το «έγκλημα» του Κόνονοφ ήταν ότι το 1944, σε ηλικία 23 ετών, ήταν επικεφαλής της παρτιζάνικης σοβιετικής ομάδας που κατάφερε μετά από ηρωική μάχη να εξουδετερώσει φυλάκιο δωσίλογων συνεργατών των «SS». Σύμφωνα όμως με την φιλοναζιστική κυβέρνηση της Λετονίας, ο Κόνονοφ, με την αντιστασιακή του δράση το 1944, είχε παραβιάσει τους νόμους της Λετονίας. Όμως, οι νόμοι της Λετονίας το 1994, ήταν οι νόμοι του Χίτλερ!Τους «νόμους» των ναζί έιχε παραβιάσει ο Κόνονοφ. Και τους παραβίασε υπερασπιζόμενος με το όπλο στο χέρι την ελευθερία της πατρίδας του από τους κατακτητές.

    Παρότι αρχικά ο Κόνονοφ κέρδισε το 2007 την δικαστική μάχη στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, δώδεκα χρόνια μετά την πρώτη σύλληψή του, και σε ηλικία 87 ετών, βρέθηκε ενώπιον μιας νέας καταδίκης. Το ίδιο δικαστήριο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αλλά αυτή τη φορά στην Ευρεία Ολομέλειά του, και μετά από προσφυγή της ίδιας της κυβέρνησης της Λετονίας, κατέληξε στις 17 Μάη 2010 στην οριστική του απόφαση: «Ένοχος»!

    Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς της λετονικής κυβέρνησης και επικύρωσε την καταδίκη του σοβιετικού Παρτιζάνου με το αιτιολογικό ότι το 1944, πολεμώντας εναντίον των γερμανοτσολιάδων της πατρίδας του, ο Κόνονοφ παρανομούσε εναντίον των νόμων της χώρας! «Παρανομούσε», δηλαδή, εναντίον των νόμων της χιτλερικής κατοχής!

    Στην «δημοκρατική» Λετονία, στη χώρα - μέλος της ΕΕ, ο Κόνονοφ και οι σύντροφοί του - με τη βούλα και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου - λογίζονται «εγκληματίες». «Πατριώτες» ανακηρύσσονται οι συνεργάτες των ναζί...

    Το 2010 σε ένα κράτος της ΕΕ, στη Λιθουανία, το δικαστήριο που συνεδρίασε στην πόλη Κλάιπεντα είχε να εξετάσει μια περίεργη υπόθεση: Τον Φλεβάρη του ίδιου έτους ομάδα φασιστών συμμετείχε στις εκδηλώσεις για τη λεγόμενη μέρα της «ανεξαρτησίας» της Λιθουανίας. Το έμβλημα στα πλακάτ των φασιστών ήταν απολύτως εύληπτο: Η ναζιστικήσβάστικα.

    Το δικαστήριο απεφάνθη: Η σβάστικα είναι σύμβολο του... Ήλιου, αποτελεί «πολύτιμο σύμβολο» των χωρών της Βαλτικής και με την ανάρτησή του στις εθνικές εορτές δεν παραβιάζεται κανένας νόμος της χώρας, αφού η σβάστικα αποτελεί υπόμνηση της εθνικής κληρονομιάς της Λιθουανίας...  

    Στη Λιθουανία, έχει απαγορευτεί διά νόμου η χρήση κομμουνιστικών συμβόλων, όπως για παράδειγμα το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι (σσ: το κόκκινο αστέρι της πολυεθνικής «Χάινεκεν» δεν συμπεριλαμβάνεται στην απαγόρευση...).

    Στη Λιθουανία, κράτος – μέλος της ΕΕ, όπου η χρήση του σφυροδρέπανου θεωρείται και διώκεται ως διαφήμιση «ολοκληρωτικού καθεστώτος», η σβάστικα, κατόπιν απόφασης δικαστηρίου, έχει ανακηρυχτεί «πολύτιμο σύμβολο»...

 

16.3.15

«Εξάσκηση βαρβαρότητας»


«Κομπος» στο στομαχι..

Αλλη μια στεναχωρη ειδηση για πολλους, η χθεσινη ανακαλυψη της σορου του Βαγγελη, του νεαρου φοιτητη που ειχε εξαφανιστει κοντα στη σχολη του και που η αστυνομια εψαχνε πανω απο μηνα, χωρις αποτελεσμα, κατι που επισης χρειαζεται να ερευνηθει.

Αν και κανεις δεν θελει να παραδεχθει τις υποψιες του, οι περισσοτεροι καταλαβαινουν οτι μια εξαφανιση νεου παιδιου μεσα σε ενα διαστημα 40 ημερων συνηθως δεν εχει...αισιο τελος.

Και μετα απο τετοιες τραγικες περιπτωσεις ακολουθει ενας ανελεητος καταιγισμος παντος ειδους μηνυματων που καλειται ο τραγικος γονιος ν «αντεξει», στα πλαισια της κοινωνικης αλληλεγγυης μιας κατα τ αλλα αναλγητης κοινωνιας, που στο ονομα μιας «κανονικοτητας» αποφασιζει ποιοι ..αξιζουν (!) και ποιοι οχι να λεγονται ..«Κρητικοι», «Μανιατες», «Στερεοελλαδιτες» και αλλες κακως εννοουμενες και επιβαρυμενες σε βαθμο αρρωστειας...εθνικοπατριωτικες «αρετες» που με αηδιαζουν καθε φορα που σκεφτομαι οτι κατι τετοιοι θεωρουνται...«συμπατριωτες» μου.

Ουτε να σκεφτομαι πως θα πρεπει να αισθανονταν οι γονεις του παιδιου αυτου διαβαζοντας, ολο αυτο το διαστημα, ''πιασαρικους'' τιτλους σε πασης φυσεως (και επιπεδου) φυλλαδες και ιστοσελιδες πανω στο θεμα αυτο, ή και μηνυματα στα συχνα....εμετικα σοσιαλ μηντια, εκει οπου η επικαιροτητα τροφοδοτει σαν ηλεκτροσοκ τους ηδη ...τελειωμενους εγκεφαλους πολλων, που ουτε ενδοιασμους εχουν, αλλα ουτε καν τη στοιχειωδη ..ντροπη να γραφουν χυδαιοτητες και αφελη σχολια περι ...«παραδεισων και αγγελων», αντι να προσπαθησουν να αισθανθουν πως αραγε ειναι να χανει κανεις το παιδι του, εναν ανθρωπο που γεννησε και μεγαλωσε κανεις με κοπους και θυσιες χρονων, να συναισθανθουν δηλαδη το «δραμα του αλλου», ειτε αυτος ειναι γονιος, ειτε μεταναστης στη χωρα τους, ειτε ανεργος, ειτε αστεγος, ειτε ανημπορος, γιατι ολες αυτες οι κατηγοριες πλεον υφιστανται τον καθημερινο ρατσισμο των αλλων, στις μερες μας.

Και αυτο θα επρεπε να το κανουν για τον απλο λογο οτι μπορει κατι αναλογο να τυχει και σ εκεινους....Αλλιως αν δεν εχουν  να πουν κατι που δειχνει οτι καταλαβαινουν τη σαπιλα του συστηματος που βιωνουμε ολοι μας, σε διαφορετικες ισως μορφες ο καθενας, αλλα συχνα ισως και με τραγικες συνεπειες, θα τους προτεινα να βγαλουν το σκασμο, γιατι τα λογια τους μας θυμωνουν για την ελλειψη μυαλου και για τις καταστροφικες συνεπειες των πραξεων τους που καταγραφονται παντου, πια, στη χωρα και δεν αφορουν μονο περιπτωσεις σαν αυτη.

Ομως, οχι, δεν σωπαινουν μερικοι, συνεχιζουν να μολυνουν ακομη και τον...ιντερνετικο αερα με οσα υποκριτικα λενε για δηθεν...πρωτοφανη περιπτωση, στην Ελλαδα, λες και η κακοποιηση του ειδους αυτου αναδειχθηκε ως ζητημα για πρωτη φορα, με τη περιπτωση του ατυχου Βαγγελη!

Ξεχασαμε μηπως οτι τα ιδια δεν εγιναν και μερικα χρονια πριν, οταν και παλι διαβαζαμε οτι «ολοκληρη η χωρα ειχε συγκλονισθει» με την επισης ασχημη καταληξη της εξαφανισης του μικρου Αλεξ, ενος ακομη θυματος bullying της ...εθνικοθρησκευτικης (και ..αθανατης δυστυχως για κατι τετοια) ελληνικης επαρχιακης νοοτροπιας και κοινωνιας ενα μερος της οποιας δρα συχνα ως...καρκινωμα συγκαλυπτοντας τους θυτες ενω..εξοντωνει ψυχοσωματικα τα ατυχα θυματα τους, με τη δικαιολογια της ...«διαφορετικοτητας», ειτε αυτη εχει να κανει με εθνικοτητα και ρατσισμο.

Ξεχασαμε μηπως οτι ο επισης αδικοχαμενος, Αλεξ, ηταν παιδι με ξενη καταγωγη, οπως ισως θελουμε να ''ξεχναμε'' οσα ατομα ανηκουν σε διαφορετικες απο τη πλειοψηφια επιλογες και ιδεολογιες, ακομη και αυτα που ισως εχουν αλλου ειδους «διαφορετικοτητες», παντα καθορισμενες...συμφωνα με το πως οι εκαστοτε θυτες τις προσλαμβανουν.

Αυτο που θελω να ..ξεχασω παντως, γιατι αδιαφορω πληρως ως...αναγνωστης και γονιος ειναι για «το μηνυμα του ταδε επωνυμου», και τα μεγαλα λογια περι «γροθιάς στο στομάχι για την Ελληνική οικογένεια» και περι της αναγκης να φτιαχτουν ...«αγαλματα του σε όλες τις αυλές των σχολειων», οταν ολα αυτα δεν εχουν κανενα νοημα, ουτε εχει σημασια ποιος τα λεει.
Το παιδι εχει πλεον «φυγει» χανοντας ΑΔΙΚΑ των αδικων τη πολυτιμη ζωη του μετα απο βασανιστικα καψονια συμμαθητων του, τα οποια ηταν ηδη γνωστα και στο παρελθον. 
Αυτο και μονο λεει πολλα για την αδυναμια επιβολης μετρων ή και ποινων στους τοτε γνωστους στο εκει περιβαλλον υπαιτιους για αυτες τις πραξεις.
Ο καταιγισμος επισης παντος ειδους εικασιων πριν τελικα μαθει κανεις το τραγικο νεο, δειχνει και κατι ακομα. Οτι κανεις δεν ηταν τοσο «κοντα» στο παιδι αυτο, ωστε να ηταν σε θεση να ξερει καλυτερα πως αισθανοταν και αν σκοπευε οντως να κανει κατι ωστε να ξεφυγει απο το...αναλγητο περιβαλλον του, απ τους συμμαθητες και εκπαιδευτικους που αντι να βοηθησουν ενα παιδι που εβλεπαν οτι ειχε αναγκη στηριξης, τον εσπρωξαν έμμεσα, ή άμεσα στον θανατο του.

Αυτη ειναι λοιπον η χωρα μας; Η χωρα του ''Πέθανε να σ' αγαπώ, ζήσε να μη σε θέλω'';

Αυτη λοιπον ειναι η νοοτροπια μας απεναντι σε  ο τι ειναι «διαφορετικο»;Πως περιμενουμε να προχωρησουμε ως ανθρωποι, ως πολιτες οταν καταδικαζουμε κατι πριν του δωσουμε μια ευκαιρια, πριν μας δειξει τι αξιζει; 

Γιατι ολοι πρεπει να εχουν μια ευκαιρια στη ζωη, εκτος απο εκεινους που συνειδητα την στερουν σε αλλους, ειτε αυτη η πραξη τους λεγεται bullying, ειτε ρατσισμος, ειτε αυτο που πραγματικα ειναι:

Εξασκηση βαρβαροτητας πανω στο δικαιωμα υπαρξης του αλλου!

10.3.15

ΣΟΥΗΔΙΑ: Åkersberga: Ομάδα νεοναζί χτυπούν άνδρα!

Åkersberga: Το εμπορικο κεντρο του προαστειου 

Οι νεοναζί διαδηλωσαν και χτυπησαν, το Σαββατο, 7 Μαρτη, εναν άνδρα στο κέντρο της Åkersberga, (βορειο προαστειo), στη Στοκχολμη.

Μια συμμορία περίπου 10 ανδρων, οι οποιοι ηταν ντυμένοι με σκουρα ρουχα και βρισκονταν μεταξύ του παλιου και του νέου κέντρου της περιοχης, ακριβώς έξω από το καφε Μomo, ξεδιπλωσαν τις σημαίες τους και σταθηκαν στην είσοδο του νέου κέντρου για να μοιράσουν φυλλάδια. 
Βγαίνω και εγω, διηγειται ο Μauricio Contreras στο facebook και παιρνω ένα φυλλάδιο και ρωτω ποιοι είστε και εναντια σε τι διαδηλώνετε.

"Είμαστε πατριώτες που υπερασπίζομαστε τη χώρα μας από τη μαζική μετανάστευση" λενε.

''Είστε δλδ νεο-ναζί;''

''Όχι, αυτο είναι μια προσβολή που οι εχθροι μας χρησιμοποιούν για να μας δυσφημούν"

''Ποια είναι η ιδεολογία σας;''

"Είμαστε εθνικοσοσιαλιστές"

''Δλδ οπως ο Χίτλερ;''

"Όχι, αυτος ήταν Ναζί"

Πάω τοτε να φέρω έναν φρουρό ασφαλείας που ετυχε να δω εξω απο το καφε. Του ζητω να βγούμε έξω μαζι και να τους ζητήσουμε να δουμε αν εχουν άδεια για διαδηλωση. Ο φρουρος απορρίπτει την προταση μου και αναφέρεται στο νόμο ... "Έχουν το δικαίωμα να διανέμουν φυλλάδια σε αυτή τη χώρα", λεει.

Τον διορθώνω και του επισημαινω ότι ανηκουν σε ενα μεγαλο γκρουπ ατομων που εχουν αναλαβει ενα ρόλο στο κέντρο, μοιραζοντας φυλλάδια και μιλώντας σε ανθρώπους ωστε να τους επηρεασουν, παιρνοντας θέση με τις σημαίες. Αναφέρομαι στους κανονισμους για συναθροισεις και οτι η ελευθερία διαδήλωσης ρυθμίζεται στο κεφάλαιο 2.1 § της κυβέρνησης.

Τοτε πλησιάζει ένας άνδρας ο οποίος ζητά από τον φύλακα να βγουν έξω και να μιλήσουν στους "Ναζί" και προσεχω την όμορφη βόρεια προφορά του που δειχνει τη δυσαρέσκειά του για τη ναζιστική διαδήλωση. Ο άνθρωπος συνεχίζει να προχωραει προς την εξοδο. Τον ακολουθω κι εγω με τα μάτια μου, ενώ προσπαθώ να πείσω τον φύλακα οτι θα πρέπει να ενεργήσει, ή να καλέσει την αστυνομία. 
Βλέπω ότι ο άνθρωπος που μιλουσα λιγο πριν πηγαινει κοντα σε μια γυναίκα Ρομά που συνήθως κάθεται έξω από το κέντρο ενω η ναζιστική συμμορία μαζευεται γυρω του. Στη συνέχεια αρχίζουν 4-5 από αυτους με κλωτσιες στον  άνθρωπο, που πέφτει στο έδαφος ενω αυτοι συνεχίζουν τα χτύπηματα ... Ο άνθρωπος προσπαθεί να τους ξεφύγει και μπαίνει μέσα στο κεντρο, από τις περιστρεφομενες πόρτες, όπου παγιδεύεται από περίπου 4 ναζί που τον χτυπουν. Τόσο άσχημο και αηδιαστικό! 
Η σύζυγος του ουρλιάζει απελπισμένα και ζηταει από τον φύλακα να αντιδράσει, ενω εγω προσπαθώ με βια να ανοιξω την περιστρεφομενη πόρτα, να τον τραβηξω έξω, κατι που αποδεικνυεται αδυνατο.

Οι Ναζί κρατουν τον άνθρωπο παγιδευμένο ανάμεσα τις περιστρεφόμενες πόρτες και τον χτυπουν με κλωτσιές στο σώμα και το κεφάλι, και ο ίδιος δεν μπορεί να βγει και συνεχίζουν τον ξυλοδαρμό του σαν λυσσασμένα θηρία!

Εγώ, ο φρουρος και η σύζυγός του ανθρώπου βγαινουμε έξω από την αριστερη εξοδο και συναντουμε τους Ναζί, παιρνω το κινητο στο χερι να καλέσω την αστυνομία. Ένας από τους Ναζί, «ο αρχηγος τους», έρχεται απεναντι μου, τον προειδοποιω ότι καλώ την αστυνομία, μου αρπαζει το τηλέφωνο από το χέρι  και με απειλει.

Ένας άλλος ορμαει στη σύζυγό του ανθρώπου και φοβάμαι εκεινη τη στιγμη ότι μαλλον σκεφτεται να τη χτυπησει, οποτε φωνάζω, ή μαλλον αρχισα να ουρλιαζω ανεξέλεγκτα!!

Ένας ακομη φρουρός ασφαλείας εμφανιζεται.  "Ο αρχηγος" ούρλιαξε και ηταν αυτος που χτυπουσε πιο πολυ απ ολους, κραυγάζοντας κάποια συνθήματα, που ειχε σιγουρα κανει πρόβα για να τα λεει, και η συμμορία ομαδοποιειται με εντολή του λιγο πριν φυγουν (με αυτοκινητο).

Η αστυνομία ερχεται και παιρνει καταθέσεις από πολλους ανθρώπους, τραβαει φωτογραφίες και βίντεο.

Δεν είμαι ήρωας και έχω επίγνωση του κινδύνου που διατρεχω, οπως συνειδητοποιω επισης και τους κινδύνους. Δυστυχώς, ομως δεν μπορώ να ανεχθω οσα τραβηξε ο συνάνθρωπος μου και να μην αντιδρασω, ή να μη προσπαθησω να βοηθησω. 

Το να είμαι παθητικός θεατής οσων συμβαινουν δεν είναι λυση!


Επισης: