«Ξεχάστε τον Axel, ξεχάστε το ηλίθιο παιδί»

Είχε κατηγοριοποιηθεί ως «ηλίθιος», υπέστη στείρωση και συμμετείχε σε πειράματα. Ο Axel Bergman ήταν σαν ένα μυστικό που έπρεπε να κρατηθεί κρυφό και να ξεχαστεί. 

Τώρα, όμως, ο δημοσιογράφος Mats Ahlsén έχει γράψει ένα βιβλίο για τον συγγενή του – γιατί τα άτομα με νοητική αναπηρία πρέπει να έχουν τη δική τους ιστορία.

Είμαστε στη περιοχή του Upplands Väsby. Τώρα το κτηριο - που στις αρχές του 1900 ονομαζόταν «Iδρυμα διανοητικά καθυστερημένων Στοκχόλμης»- ανακαινίζεται.

- Εδώ έζησε ο Axel, για περίπου 10 χρόνια, λέει ο Ahlsén. Από την αρχή, πήγαινε στο σχολείο εδώ, αλλά τον έκριναν ως «εντελώς απαίδευτο», ως αδύνατο δηλαδή να μάθει τίποτα και ο Μats Ahlsén δείχνει το μεγάλο κίτρινο οικοδόμημα του τότε ιδρύματος, το οποίο τώρα καλύπτεται από σκαλωσιές.

Κατονομαζονταν «ηλίθιοι»

Ήταν αρκετά χρόνια πριν όταν το κτήριο αυτό ήταν φυλακή. Αλλά εδώ ήρθε ο Axel όταν ήταν (μολις) 9 ετών. 

Εκείνα τα χρόνια τα άτομα με διανοητική αναπηρία ονομάζονταν στη Σουηδία «βλάκες και ηλίθιοι». Δεν έπρεπε να είναι βάρος για τους γονείς τους, γι αυτό τοποθετούνταν σε ιδρύματα και μάθαιναν να υπακούουν.

-Προσπάθησαν να καταργήσουν την πατρική και μητρική αγάπη, με την τοποθέτηση παιδιών σε ιδρύματα και να πούν «ξεχάστε τον Axel, ξεχάστε το ηλίθιο παιδί», λέει ο Mats Ahlsén.

Ήθελα να πω την ιστορία ενος θέματος που είχε ξεχαστεί.

Ο Axel Bergman ήταν ο αδελφός της γιαγιας του Mats Ahlsén. Πάνω από 50 χρόνια της ζωής του πέρασε σε ιδρύματα, ενω τη δεκαετία του 1960 μπορεσε να επανενωθεί με την οικογένειά του. Ο Mats Ahlsén δεν μπόρεσε ο ίδιος ποτέ να συναντήσει τον Axel Bergman. Αλλά ήθελε να πει την ιστορία του Axel για όσους έχουν ειδικές ανάγκες σήμερα. Γι αυτο έχει γράψει το βιβλίο «Ο Axel ήταν ηλίθιος», σε απλά Σουηδικά, ώστε να είναι εύκολο να διαβαστεί από όλους.

- Ήθελα να γράψω τη βιογραφία κάποιου που τον κρατούσαν κρυμμένο και ξεχασμένος και ούτε καν εκτιμήθηκε καθολου από την κοινωνία. Η βασική ιδέα ήταν να μπορεσουν οι συντροφοι του Axel σημερα να εχουν τη δικη τους ιστορία, λέει ο Mats Ahlsen.

H Σουηδική ιστορία είναι γεμάτη απο βιαιοτητες εις βαρος ατομων σαν τον Axel. Χτυπήθηκε, στειρώθηκε βίαια και υποβλήθηκε σε πειράματα, όταν ζούσε στο Νοσοκομείο Vipeholm, στη πολη Lund. Καποιο διαστημα εδιναν σ αυτόν και σε αλλους τροφιμους, να τρωνε καραμέλες όλη την ημέρα, επειδή ήθελαν να δουν αν η ζάχαρη καταστρέφει τα δόντια.

Κοντά στους δικούς του, στο τέλος

Όταν ο Axel ήταν 57, μετακόμισε σ ένα ιδρυμα για άτομα με αναπτυξιακές αναπηρίες εξω από την Uppsala, και μπόρεσε να συναντήσει τις αδελφές και τον αδελφό του και πάλι. Ηταν στα 1962 και η αντίληψη της κοινωνίας για τα άτομα με αναπηρίες είχε αλλάξει πολύ.

Στο βιβλίο, ο Mats Ahlsén χρησιμοποιεί αρχεία, μητρώα, γράμματα και φωτογραφίες για να "χαρτογραφήσει" τη ζωή του Axel. Έτσι, γράφει και τα παρακάτω λόγια:

«Όταν ο Axel ζούσε, σχεδόν κανείς δεν ήξερε ότι υπηρχε. Είχε κλειστεί στο νοσοκομείο για περισσότερο από 50 χρόνια. Δεν υπήρχαν καθολου αναμνήσεις, ή ίχνη του. Μόνο η μητέρα, ο πατέρας και η αδελφή του, Εngla, σκεφτοντουσαν τον Axel. Προσπαθουσαν να τον ξεχάσουν, αλλά δεν μπορούσαν».

Πηγη

Οταν ακόμα κι ο ..Gustaf Skarsgård ραπάρει ενάντια στους ακροδεξιούς...

Gustaf Skarsgård

Σε ένα σχεδόν δίλεπτο κλιπ που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη, ''ραπαρει'' o 34χρονος γνωστος ηθοποιός, Gustaf Skarsgård, γιος του διασημου Stellan Skarsgård για τη νοσταλγία, τα ναρκωτικά και το ακροδεξιο κομμα των ''Σουηδων Δημοκρατων'' (Sverigedemokrater).

-Έχω γράψει ένα μικρό ποίημα που θα σας απαγγειλω, με τον τιτλο "Kvar". (''Aπεμεινε'').

''Παει καπως ετσι'' και ξεκινα την απαγγελια ο ηθοποιός:

Kvar from Gustaf Skarsgard on Vimeo.

Στο ποίημα που επικρίνει τις πολιτικές εξελίξεις στη Σουηδία και φτύνει μαλιστα αφοτου ονομασει τους ακροδεξιους, λεει: ''Σύντομα, κάθε τρίτος βρωμο Σουηδος γινεται γ@μημένος ''Sverigedemokrat".

O εκπροσωπος τυπου των ''Σουηδων Δημοκρατων'', Christian Krappedal, πιστεύει ότι το ποίημα του Gustav Skarsgård είναι ..ασέβεια προς το κόμμα και τους ψηφοφόρους του.

-Νομίζω ότι είναι λυπηρό το γεγονός ότι εκφράζει τον εαυτό του έτσι, στην  ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία μας χρειαζεται περισσότερος σεβασμός για τον άλλον, όχι περισσότερη περιφρόνηση, λέει ο Christian Krappedal. 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Πηγη

Σχολιο του blog (Ας μη πιασουμε τα..Γαλλικα για να...στολισουμε τα λογια του φασιστα!)

Eνα κείμενο (για όσους αισθάνονται ακόμα άνθρωποι)

''Σήμερα έσπρωξα με πολλή βία δυο πρόσφυγες. Αργότερα, όταν έφευγα με το ποδήλατο από την «Αγκαλιά» δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου και σταμάτησα για λίγο σε μια έρημη στάση λεωφορείου να ηρεμήσω. Ο άνθρωπος είναι ζώο. Είναι ζώο κακό που μόλις σταματήσει να έχει επίγνωση του εαυτού του, σχεδόν δηλαδή όλη τη μέρα, βγάζει κυνόδοντες και νύχια και τα ξαμώνει οπουδήποτε. Μου τηλεφώνησαν από την ομάδα του Μολύβου πως έρχεται λεωφορείο να πάρει κόσμο από εμάς. Είχαμε 150 άτομα περίπου. Ο οδηγός του λεωφορείου που έπρεπε να πάρει το πολύ πενήντα όταν σταμάτησε έξω από την Αγκαλιά δεν τόλμησε καν να ανοίξει την πόρτα.

Με πήραν τηλέφωνο πως θα έπρεπε να πάω γρήγορα και να βάλω μια τάξη. Αγχώθηκα γιατί μου έχει ξανατύχει πολλές φορές και ξέρω πως είναι από τα δυσκολότερα κομμάτια. Οι πρόσφυγες που έχουν μάθει στη λογική πως επιβιώνει ο πιο τυχερός, ο πιο γρήγορος, ο πιο μαχητικός, εύκολα πανικοβάλλονται, δύσκολα χαλιναγωγούνται όπως κάθε απεγνωσμένο πλήθος. Ο οδηγός με κοιτούσε έντρομος και έκανε νόημα «δεν ανοίγω». Αν έμπαιναν όλοι μέσα κανείς δεν θα δεχόταν να βγει δίχως την παρέμβαση της αστυνομίας. Μια παρέμβαση η οποία, επίσης, ξέρω πως εννιά στις δέκα φορές καταλήγει πολύ άσχημα. Οι ραφινάτοι τρόποι της άρτιας εκπαιδευμένης ελληνικής αστυνομίας μου είναι πασίγνωστοι. Δεν μπορώ να πω ότι τα κατάφερα καλά. Δεν έχω ούτε εγώ εκπαιδευτεί για να το κάνω αυτό μόνος. Δεν έχω ιδέα, μόνο λίγο θάρρος και ίσως περισσότερο θράσος από ο,τι θα μου βγει σε καλό.

Η Κατερίνα και η Ελένη είχαν κάνει ήδη βάρδιες ενώ πραγματικά διστάζουν και αυτές και εγώ να εμπλακούν σε τέτοιες καταστάσεις. Όλοι έσπρωχναν, όλοι έσπρωχναν ενώ αυτό που έκανε εντύπωση ήταν η απόλυτη ησυχία. Όλοι έσπρωχναν με όλη τους τη δύναμη σε απόλυτη ησυχία. Κάτι φρικιαστικό, κάτι που ακόμα το επεξεργάζομαι. Μόνο που κατάφερα να μπουν γυναικόπαιδα φτάνει. Στον πανικό ένας πατέρας έχασε το κοριτσάκι το οποίο άρχισε να το σπρώχνει η ανθρώπινη μάζα, να ζουλιέται ώσπου έβλεπα μόνο το χεράκι της να απλώνεται για βοήθεια. Εκεί σάλεψε ο νους μου. Σαν το ζωό ουρλιάζοντας έσπρωξα τους δυο πρώτους (σπρώξιμο; Χτύπημα;) και έξαλλος απώθησα όσους στεκόταν ανάμεσα σε εμένα και το κορίτσι. Σώμα με σώμα. Ήμουν ένας κοντούλης, στρουμπουλός δυτικός που κατέβαζε ο,τι καντήλι ήξερε σπρώχοντας και τσιρίζοντας. Δεν ξέρω αν ήμουν τρομαχτικός ή απλά γελοίος, αλλά όλοι έκαναν πίσω. Τους φώναξα να καθίσουν εκείνη τη στιγμή όλοι κάτω. Το έκαναν. «Θα πάτε με τα πόδια στη Μυτιλήνη» τους φώναξα.

«Το αξίζουμε, είμαστε ζώα» είπε ένας. Η φράση του με συνέφερε. «Όχι, δεν είστε ζώα. Ζώα είναι αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα σας και όλοι τους μοιάζουν με μένα. Δεν σας το παίζω αφεντικό απλά προσπαθώ να βάλω μια τάξη σε όλη αυτήν την τρέλα. Δεν είστε σε εμπόλεμη ζώνη πλέον. Μπορεί να αργήσετε να πάτε Μυτιλήνη αλλά θα πάτε. Εδώ θα έχετε φαγητό και ξεκούραση. Πρέπει να ηρεμήσετε και να κάνετε μεγάλη προσπάθεια να σκεφτείτε διαφορετικά». Ούτε τον εαυτό μου δεν μπορούσα να πείσω. Τι σκατά κάνω εγώ εδώ, πως έχω μπλέξει με όλο αυτό, ποιόν αντικαθιστούμε, τι βάρος και τι ευθύνη είναι αυτή στους ώμους μας… Η Κατερίνα το πρωί τα βρήκε πολύ σκούρα με τόσα άτομα. Έχοντας μόνο τη μικρή της αδερφή για βοήθεια και εμάς στο μαγαζί να τρέχουμε σαν τρελούς (ναι, ξέρετε πρέπει από κάπου να ζήσουμε) πραγματικά τα χρειάστηκε. Βρήκε τρόπο να μεταφέρει μια καρκινοπαθή στο νοσοκομείο (Μαρία ευχαριστούμε) να τους ταϊσει, να τους γιατροπορέψει μα βγήκε απολύτως εξαντλημένη. 

H κατάσταση πλέον έχει ξεφύγει ολότελα από τα χέρια μας. Δεν προλαβαίνουμε ούτε καν να ταϊσουμε τον κόσμο που φτάνει από παντού, μετά βίας κρατάμε καθαρή την Αγκαλιά, είναι τόσοι πολλοί, είναι τόσα πολλά τα παιδιά. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι και αυτοί που ενδιαφέρονται να βοηθήσουν απελπιστικά λίγοι...Αυτό ήταν. Φέτος το καλοκαίρι είδαμε την ασχήμια να μας ξεπερνάει και είδαμε πως κανένας βράχος δεν μπορεί τελικά να νικήσει το πέλαγος. Δεν στεκόμαστε, απλά μας παρασύρει όλο αυτό και μας χτυπάει εδώ και εκεί. Κρίμα. Δεν έχει τίποτα το αξιοπρεπές αυτή η κατάντια. Μόνο τα μωρά και τα παιδάκια που μας κοιτούν έχουν κάποιο νόημα. Ολα τα άλλα είναι μια θύελλα χάους και παράνοιας. Και πάνω που πήγα να απελπιστώ βρέθηκα στον Μόλυβο. Και όταν τελείωσα τις παραγγελίες κατά τις εφτά το απόγευμα πήγα να δω τα παιδιά που βοηθούν τους πρόσφυγες στο παρκινγκ. Και εκεί έμεινα άναυδος.

Μιλάμε εμείς στην Αγκαλιά για εκατό και διακόσια άτομα. Στο Μόλυβο αυτοί οι λίγοι άνθρωποι, ξένοι σχεδόν όλοι τους, Ο Έρικ, η Μελίντα, η Φίλιππα και οι άλλοι, αυτοί είναι οι ήρωες. Το πάρκινγκ είχε τριακόσια άτομα στο χώμα. Στο χώμα. Κάτω. Μωρά, παιδιά, στο χώμα. Κάθε μέρα έτσι, χίλιοι διακόσιοι ήταν τις προάλλες. Στο χώμα αλλά τουλάχιστον με κάποιον να είναι εκεί για αυτούς. Με κάποιον να είναι εκεί. Με την τοπική κοινωνία διόλου αλληλέγγυα, κοντόφθαλμη και ανάγλητη –μα για αυτό θα γράψω κάποτε όταν θα έρθει ο καιρός – θα γράψω πως δεν έχουν αφήσει την τοπική ομάδα καν να στήσει τις χημικές τουαλέτες που έχει βρει, για να γκρινιάζουν αργότερα που οι πρόσφυγες κάνουν την ανάγκη τους...που; Τα παιδιά της ομάδας με υποδέχτηκαν με μεγάλες, θερμές αγκαλιές. Αλήθεια σας λέω, αυτήν την ανθρώπινη, άδολη αγκαλιά την έχουμε τόσο ανάγκη. Είναι σαν να σου λέει ο άλλος, «φίλε, ξέρω ακριβώς τι περνάς, τα ίδια και εδώ».

Η ομάδα στον Μόλυβο κάνει δέκα φορές πιο σπουδαία δουλειά από την Αγκαλιά μόνο και μόνο από θέμα μεγεθών, από θέμα ανύπαρκτης στέγης από θέμα μιας τοπικής κοινότητας κατά βάση ενάντιας. Τον σεβασμό μας, απόλυτα και ξεκάθαρα σε αυτούς τους ανθρώπους. Αυτά τα λίγα. Έχω καταλάβει ότι σιγά-σιγά το χάνω το παιχνίδι γιατί ολοένα και γίνομαι πιο ευσυγκίνητος (στις εκδηλώσεις που κάναμε δεν μπόρεσα να διαβάσω κάποια κείμενα μέχρι τέλους ενώ πιάνω τον εαυτό μου να βουρκώνει σε ανύποπτο χρόνο, να κλαίει εν κρυπτώ - εγώ που δεν έκλαψα στην κηδεία του πατέρα μου).

Κόσμος έρχεται και μας βοηθάει, απαντάει στις εκκλήσεις. Απελπιστικά λίγος αλλά παροιμιωδώς ποιοτικός. Ένας Ρομά – ένας Ρομά ρε γνήσιοι Έλληναράδες - από τα Δάφια μου στέλνει συνεχώς μηνύματα στο facebook για το πόσες οικογένειες κατεβάζει Καλλονή κάθε μέρα. Ένας Ρομά που ξέρω καλά πως τα βγάζει πολύ δύσκολα πέρα δείχνει αλληλεγγύη – ήρθε και μας άφησε και καρπούζια. Είχε φροντίσει να τα βάλει στο ψυγείο μερικές ώρες να είναι δροσερά…''

Πηγη

Kαλό ταξίδι σύντροφε, ad_placitum!

Σημερα ξημερωσε μια πολυ ασχημη μερα. Ακομη δεν μπορω να το πιστεψω....

Εχασα ενα καλο φιλο και συντροφο, που δεν θα μπορεσω ποτε να αντικαταστησω. Τον συντροφο, ad_placitum, τον αγωνιστη Κωστα, με τη μεγαλη καρδια, που τελικα ομως τον προδωσε, μετα απο τις περιπετειες υγειας που ειχε, εδω και αρκετα χρονια, χωρις ομως ποτε να το βαζει κατω. 

Θα θυμαμαι για παντα τη προθυμια του να βοηθησει οσους χρειαζονταν τη βοηθεια του και οσες φορες το ειχα κανει κι εγω, αλλα και αλλοι ειχε παντα ανταποκριθει, κι ας ειχε τα δικα του προβληματα και εγνοιες. 

Ο Κωστας με το παραδειγμα της ζωης του μου εδωσε να καταλαβω περισσοτερο απ ολους τι σημαινει να εισαι κομμουνιστης! Ηταν σταση ζωης για κεινον η αλληλεγγυη προς τον αλλο οπως και αυτονοητος ο αγωνας για το δικαιο και την ειρηνη.

Ηταν σεμνος πανω απ ολα, με πολυ καλη αισθηση του χιουμορ, δεν του αρεσε ποτε να περιαυτολογει, δεν επιζητουσε κομπλιμεντα και επαινους...Απλος και τιμιος, ετσι ηταν και ετσι θα τον θυμαμαι. Θα μου λειψει ο φιλος μου, ο Κωστας.

ʺΚαλο σου ταξιδιʺ, συντροφε.



''Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της
και συ να λείπεις.
Να `ρχονται οι άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα
και συ να λείπεις.
Να `ρχονται τα κορίτσια στο παγκάκι του κήπου
με χρωματιστά φορέματα
και συ να λείπεις.

Ένα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες να ανεμίζουν στα μπαλκόνια
να λένε δυνατά τη λέξη "σύντροφος"
και συ να λείπεις.
Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται
και σένα να σου λείπουν τα χέρια.

Δυο κορμιά να παίρνουνται και συ να κοιμάσαι
κάτω από το χώμα.

Και τα κουμπιά του σακακιού σου
να αντέχουν πιότερο από σένα κάτω απ’ το χώμα
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει,
όταν η καρδιά σου που τόσο αγάπησε τον κόσμο θα `χει λιώσει''.


Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Από το δίσκο "Οι γειτονιές του κόσμου"
Ερμηνεία: Μαρία Φαραντούρη

Ο Steve van Zandt και η...''κομμουνιστικη'' Νορβηγια!

Το ''Lilyhammer'', είναι μια νορβηγική/αμερικανική κωμικη σειρά, που εχει φοβερη πλακα και προβαλλεται απο το κρατικο καναλι, με πρωταγωνιστή τον κιθαριστα του Bruce Springsteen's E Street Band , Steven Van Zandt,  (Little Steven), ο οποιος μετα την εμφανιση του στη σειρα Τhe sopranos, υποδυεται και παλι ενα ...μαφιοζο, τον Frank Tagliano, απο τη Νέα Υόρκη που προσπαθεί, ομως, αυτη τη φορα, να ξεκινήσει μια νέα ζωή μακριά στο Lillehammer, στη Νορβηγία, στα πλαισια συμφωνιας που εκανε μεσω του προγραμματος προστασιας μαρτυρων του FBI, επειδη δεχθηκε να καταθεσει εναντιον του αφεντικου του σε μια δικη! 

Αλλα τα πραγματα δεν ειναι ευκολα γι αυτον στην Νορβηγια....

Η πρώτη σεζόν έκανε πρεμιέρα στο νορβηγικο καναλι NRK1 στις 25 του Ιαν. του 2012 με ένα ακροατήριο ρεκόρ των 998.000 θεατές (το 1/5 του πληθυσμού της Νορβηγίας), και έκανε πρεμιέρα στo Netflix στη Βόρεια Αμερική στις 6 Φεβρουαρίου 2012, και με τα οκτώ επεισόδια διαθέσιμα σε συνεχες streaming. 

Μια δεύτερη σεζόν έχει ηδη δρομολογηθει, αλλά επειδη η περιοδεία του Van Zandt με τον Bruce Springsteen και την E Street Band βρισκεται σε εξελιξη, ειναι προς το παρόν άγνωστο ποτε θα ξεκινησει η παραγωγή.

Το...''κουφο'' της υποθεσης ειναι οτι ενω η σειρα ειναι ..κωμωδια, ενοχλησε, φαινεται, καποιους συντηρητικους, θρησκευομενους Αμερικανους, που περιγραφουν τη σειρα και τη Νορβηγια σαν τα ....υστερα του κοσμου, με τα εξης λογια: 

''Most of Norway’s problems can be traced back to the fact that the country practices an extreme form of socialism, which very much borders on communism''!  

 Για ονομα , ρε παιδια! Οχι και...κομμουνιστικη η...Νορβηγια! 

O Morrissey μιλα για Ολυμπιακούς, Βρετανία & Ελλάδα!

O Morrissey γράφει στην ιστοσελίδα του, στις 3 Αυγουστου, ότι δεν μπορει να δει τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο, λόγω των σωβινιστικων στοιχείων. 

 (Υπαρχει μτφ μετα το κειμενο του..)

''And, yet! I am unable to watch the Olympics due to the blustering jingoism that drenches the event. Has England ever been quite so foul with patriotism? The "dazzling royals" have, quite naturally, hi-jacked the Olympics for their own empirical needs, and no oppositional voice is allowed in the free press. It is lethal to witness. As London is suddenly promoted as a super-wealth brand, the England outside London shivers beneath cutbacks, tight circumstances and economic disasters. 
Meanwhile the British media present 24-hour coverage of the "dazzling royals", laughing as they lavishly spend, as if such coverage is certain to make British society feel fully whole. In 2012, the British public is evidently assumed to be undersized pigmies, scarcely able to formulate thought. 
As I recently drove through Greece I noticed repeated graffiti seemingly everywhere on every available wall. In large blue letters it said WAKE UP WAKE UP. It could almost have been written with the British public in mind, because although the spirit of 1939 Germany now pervades throughout media-brand Britain, the 2013 grotesque inevitability of Lord and Lady Beckham (with Sir Jamie Horrible close at heel) is, believe me, a fate worse than life. WAKE UP WAKE UP''.

Απορει με την εκρηξη πατριωτισμου στη χωρα. Μιλα για..

«εκθαμβωτικους γαλαζοαιματους» που έχουν απολυτως "κλεψει" τους Ολυμπιακους για τις δικές τους ανάγκες και λεει οτι  καμμια αντιπολιτευτικη γραμμη δεν επιτρεπεται στον Τύπο. Είναι θανατoς, λεει, να τα βλεπεις ολα αυτα. Το οτι ξαφνικά το Λονδίνο προωθείται σαν υπερεμπορικό σημα πλούτου, ενω η Αγγλία έξω από το Λονδίνο υποφερει κάτω από τις περικοπές, δυσκολες συνθήκες και οικονομικές καταστροφές. Εν τω μεταξύ, τα βρετανικά ΜΜΕ εχουν 24-ωρη κάλυψη των «εκθαμβωτικων βασιλιαδων", γελωντας καθώς αυτοι ξοδεύουν πλουσιοπαροχα, λες κι  αυτή η κάλυψη θα κάνει τη βρετανική κοινωνία να αισθάνεται πλήρης. Στα 2012, το βρετανικό κοινό είναι προφανές ότι υποτιθεται οτι ειναι πυγμαιοι και μόλις μετά βίας σε θέση να διατυπώσουν τις σκέψεις τους.

Όπως πρόσφατα οδήγησα, (λεει), σε δρομους στην Ελλάδα παρατήρησα πολλα γκράφιτι παντού σε κάθε τοίχο. Με μεγάλα μπλε γράμματα εγραφε ΞΥΠΝΗΣΤΕ  ΞΥΠΝΗΣΤΕ. Θα μπορούσε σχεδόν να ειχαν γραφτεί, εχοντας το βρετανικό κοινό στο νου, γιατί αν και το πνεύμα του 1939 στη Γερμανία κυριαρχεί σήμερα στην κατακλεισμενη απο μαρκες μηντια, Βρετανία, η  αναπόφευκτη για το 2013 γκροτέσκ εικονα του Λόρδου και της Λαίδης Μπέκαμ (με τον Sir Jamie Απαισιο κοντά τους) είναι, πιστέψτε με , μια μοίρα χειρότερη από την ιδια τη ζωή. ΞΥΠΝΗΣΤΕ  ΞΥΠΝΗΣΤΕ''

Ο Morrissey οπως γραφει και η DN έχει πολλές φορες κανει  αμφιλεγόμενες δηλώσεις και στο παρελθον. Μεταξύ άλλων, ειχε πει σε κοινό της Αργεντινης ότι τα Φώκλαντς κλάπηκαν από αυτούς και αλλες φορες με το συγκρότημά του φορουσαν Τ-shirts που εγραφαν "We hate William and Kate"  ("Μισούμε τον William και την Kate").

Ο τραγουδιστής ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα σταματησει τη καρριερα του σε δύο χρόνια. Το φθινοπωρο ξεκιναει περιοδεια στη Βόρεια Αμερική που αρχίζει στις 5 Οκτωβρίου, στη Βοστώνη.

Irish blood, English heart, this I'm made of 

There is no-one on earth I'm afraid of 

And no regime can buy or sell me 

I've been dreaming of a time when

 To be English is not to be baneful

 To be standing by the flag not feeling 

Shameful, racist or partial 

Irish blood, English heart, this I'm made of 

There is no-one on earth I'm afraid of 

And I will die with both my hands untied

 I've been dreaming of a time when 

The English are sick to death of Labour And Tories,

 and spit upon the name of Oliver Cromwell 

And denounce this royal line that still salute him 

And will salute him forever

MΙSSISSIPPI:Αναβληθηκε ο γάμος επειδή ηταν..μαύροι!

Ετσι για να μη ..ξεχνιομαστε οτι ο ..ρατσισμος «καλα κρατει» και δεν παρατηρειται μονο στα...μερη μας, διαβαζουμε οτι, στο Mississippi των ΗΠΑ, ο Charles Wilson και η Te'Andrea Wilson ειναι ακομα σοκαρισμένοι όταν ο πάστορας της εκκλησίας που ανήκουν, ανακοίνωσε ότι ο γάμος δεν θα μπορούσε να γινει στην προβλεπόμενη εκκλησία, επειδή ειναι..μαύροι, συμφωνα με ρεπορταζ του ABC News.

Ο γάμος είχε πολύ πριν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στην τοπική εκκλησία, όπου συνήθως πηγαίνουν. Αλλά μια  μέρα πριν το γαμο, ήρθε η ειδηση ότι ο γάμος έπρεπε να αναβληθει.

Δεν υπήρξε ποτέ γάμος Μαύρων στην πρώτη εκκλησία Βαπτιστών στο Crystal Springs απο τοτε που η εκκλησία άνοιξε το 1883 και ο πάστορας Stan Weatherford είπε στο δικτυο ABC ότι υπήρχαν έντονες διαμαρτυρίες από ορισμένα μέλη της εκκλησίας, όταν επρόκειτο να αλλάξει. 

Αντ 'αυτού επέλεξε ο Weatherford να παντρεψει το ζευγάρι σε μια κοντινή εκκλησία.

Η απόφαση έχει προκαλέσει μεγάλη αγανάκτηση στην μικρή κοινότητα των περίπου 5000 κατοίκων και η εκκλησία τώρα επανεξετάζει την πολιτική της για μελλοντικές περιπτωσεις.

Ν Ο Ρ Β Η Γ Ι Α: Ένας χρόνος μετά τις επιθέσεις

Utøya

Αυριο, Κυριακη, συμπληρωνεται ηδη ενας χρονος απο την αιματηρη επιθεση στη Νορβηγια, στο νησι Utøya,  oπου 80 ανθρωποι δολοφονηθηκαν απο τον Anders Behring Breivik. Το γεγονος οτι οι φονοι του Breivik, που εγιναν πρωτα στο Oslo, ηταν στις  22 Παρασκευη, ενα χρονο πριν, κανει πολλους να εικαζουν τωρα  οτι ο δολοφονος του Κολοραντο James Holmes, ισως ..θαυμαζε τον Breivik και ακολουθησε κι αυτος παρομοιες τακτικες, εξοπλισμενος με οπλα και εχοντας γνωσεις πανω σε εκρηκτικα.

Στο Οslo, η κυβερνηση τς μερες αυτες εχει αυξησει  τα μετρα ασφαλειας και εχει κλεισει ορισμενους δρομους στη πρωτευουσα και παρ ολο που δεν υπαρχουν ενδειξεις οτι κατι μπορει να συμβει η αστυνομια δεν μπορει να αποκλεισει και το οτι κανεις δεν θα ...επιχειρησει τιποτα στην επετειο απο την επιθεση, οπου αναμενονται πολλοι επισκεπτες απο την Νορβηγια αλλα και απ ολο τον κοσμο. 

Μαλιστα αυξανονται οι φημες οτι μεχρι και ο Bruce Springsteen που ηδη βρισκεται εκει θα λαβει μερος στη συναυλια στη μνημη των θυματων. Περισυ τρεις μολις μερες μετα τις επιθεσεις ειχαν μαζευτει 150. 000 ανθρωποι στο κετρο του Oslo διαδηλωνοντας κατα της τρομοκρατιας και δινοντας ετσι ενα μηνυμα εναντια στον ρατσισμο! 

Ενώ οι Νορβηγοί ενώνουν τις δυνάμεις τους σε τελετές μνήμης σε όλη τη χώρα η Κυριακή, αυτη θα ειναι μια κανονική μέρα στη φυλακή για τον Anders Behring Breivik, που σκότωσε 77 ανθρώπους στις 22 Ιουλίου.

- Εδώ, τα πάντα θα είναι, ως συνήθως, λέει ο Knut Bjarkeid, διευθυντής του Ilafängelset, (φυλακων) στην νορβηγική εφημεριδα Aftenposten.

Ένας από τους δικηγόρους του Breivik, ο Odd Ivar Grön, ,έχει πει ότι ο Breivik ενδιαφέρεται για το τι συμβαίνει στη διάρκεια της ημέρας.

- Έχει πει ότι θα παρακολουθησει τηλεόραση και ό, τι συμβαίνει. Γενικά, πάντα ενδιαφεροταν για οτιδήποτε έχει ειπωθεί και γραφτεί για την υπόθεση.

Ο Breivik δεν εβλεπε  ποτε με συμπάθεια  προηγούμενες τελετές μνήμης θυματων.

- Ουτε και τώρα, λέει ο δικηγορος του.

  SvD, The foreigner

Περα απ ολα αυτα, ομως, η ζωη για πολλους και οχι μονο στη Νορβηγια, εχει γινει ενας συνεχης φοβος στη προσπαθεια να μαντεψει κανεις ποια ημερα δεν ειναι..καλη για..μαζωξεις, για βολτες στη πολη, για συναντηση σ ενα μερος με φιλους, ωστε να τα ...αποφυγει κανεις, σκεπτομενος οτι ενας ...τρελλος μπορει εκεινη ακριβως τη μερα να σκεφτει να... αδειασει τα πολεμοφοδια του πανω σε αθωους ανθρωπους που ειχαν τη κακη τυχη να ειναι στον ιδιο χωρο με καποιο σχιζοφρενη,  ή και φασιστα που θελησε να μιμηθει ενα ακομα αρρωστο ειδωλο του...

5 X

1. Δεν ξερω αν οι Βρετανοι... φίλοι μας θέλουν ένα «χεράκι» για τους Ολυμπιακούς, οπως διαβασα σ ενα αρθρο, αλλα αν ειχαμε σοβαρες κυβερνησεις, αντι για...καρπαζοεισπραχτορες και τροϊκανους υπηρετες, ισως να ειχαμε το θαρρος να εκφρασουμε σαν...χωρα κι εμεις τις αμφιβολιες μας περι της ασφαλειας της διοργανωσης και της..αναποτελεσματικοτητας τους, οπως εκαναν και αυτοι στο παρελθον, οταν αναφεροντουσαν ειρωνικα στην Ελληνικη διοργανωση...Ομως, αν σε αλλες εποχες ειμασταν παντα...«υπό», περιμενει κανεις να κανουμε κριτικη, τωρα;

2. Γιατι νοσταλγούμε ολο και πιο πολυ το παρελθόν; Ειναι αραγε το μέλλον που μας τρομάζει, ή μηπως το παρόν που ξέφτισε τόσο γρήγορα, οπως εγραψε σε σχολιο του ενας φιλος;

3. Ο «πανικός» στα καταστήματα ηλεκτρονικών ειδών, ηταν, λεει, για έναν... αποκωδικοποιητή ψηφιακού σήματος από το αναλογικό στο ψηφιακό σήμα. Τοσο δεν κρατιουνται οι Ελληνες να μη χασουν τα...καναλια του αισχους; !

4. Η εκκλησια πληρωνει πολλα ακουσαμε και τωρα ...υποτιθεται ..''πειστηκαμε'' οσοι ειχαμε διαφορετικη γνωμη!!.... Ομως μεχρι να μαθουμε ποιά είναι η πραγματική περιουσία της εκκλησιας όπως και το σύνολο των εισοδημάτων από τα ακίνητα, (που δεν αποκαλυψε ο αρχιεπίσκοπος) μετα θα μιλήσουμε για το άν πρέπει να είναι ΝΠΔΔ, ΝΠΙΔ, ΜΚΟ, ή ΑΜΚΕ η Εκκλησία της Ελλάδας. Όπως δεν υπάρχει ιδεολογία με δανεικά, με την ιδια λογικη δεν πρεπει να υπάρχει και αγαθοεργία με φοροαποφυγή, σωστα;

5. Ο Zlatan Ibrahimovic, γεννημενος στο Rosengård, του Μalmö, πηρε προσφατα μετεγγραφη στην Paris Saint-Germain, αφηνοντας την Milan. Οι απολαβες του θα ειναι γυρω στα 15.000.000 ευρω τον χρονο, κατι που εκανε ακομα και τον Υπ. Οικονομικων της Γαλλιας να κανει κριτικη στο γεγονος των υπερογκων αμοιβων των διασημων ποδοσφαιριστων! Μιλησε κανεις για.κριση; 

Τι μικρόμυαλος που ήσουν!

''Προλαβες, αραγε, να πεις στα παιδια σου οτι τα αγαπας; Πως θα το κανεις τωρα οταν ηλιθιωδως τους φορτωνες ενοχες σ ολη τους τη ζωη, για οποιο μικρο,  ή μεγαλο βημα, σου ελεγαν οτι ηθελαν να κανουν, ενω εσυ...κηρυττες μια ζωη οτι ο ...κοινωνικος περιγυρος ειναι το πιο σημαντικο στη ζωη, οχι η ευτυχια των παιδιων!

Τι μικρομυαλος που ησουν! 

Ετσι στενομυαλα φερθηκες σ ολη σου τι ζωη σαν πατερας και σαν πολιτης μιας ακομη πιο ηλιθιας χωρας που σημερα...βγαζει τα ματια της με τα ιδια της τα χερια και κανεις δεν την σταματα, γιατι η χωρα γεμισε απο μικρομυαλους σαν κι εσενα!

Ουτε φυσικα μπορεις να περιμενεις  να σε καταλαβει η γυναικα σου..Δεν εισασταν ποτε πολυ κοντα και το ξερεις βεβαια οτι την παντρευτηκες οχι απο αγαπη, οπως εκαναν τοσοι αλλοι συμμαθητες σου, που εσυ κρυφα τους ειρωνευοσουν, γιατι εσυ ηθελες να παρεις ..προικα, οχι γιατι ησουν του συμφεροντος, αλλα ετσι σ εμαθαν, αχρηστο και φαλοκρατη, που παντα επρεπε να εχει μια γυναικα διπλα του για να δειχνει ...οικογενειαρχης, οπως ολοι οι αλλοι της γενιας του.

Ειναι απιστευτο το πως καταφερνουν να επιβιωνουν στον κοσμο τοσοι πολλοι (μικρομυαλοι) ανδρες''!