Aνθρωποι και ..χωματερες. Ενα βραβευμενο και εξαιρετικο ντοκυμαντερ!

ʺEveryone, my friend, lives for something better to comeʺ (from Maxim Gorky’s play ‘The Lower Depths’)

To βραβευμενο ντοκιμαντέρ της Ηanna Polak, Something Better To Come, ακολουθεί επι 14 χρόνια τη ζωή της Γιούλα, που μεγάλωσε μαζι με αλλα ατομα, κυρως νέα παιδια, στον μεγαλυτερο ΧΥΤΑ  (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων) της Ευρωπης, κοντά στη Μόσχα. Το ντοκιμαντέρ ελαβε το 2012 το East Doc Platform Award, ενα βραβείο που δίνεται στη καλύτερη παρουσίαση στο Ανατολικο Ευρωπαϊκό Φόρουμ 2012. Είναι μια ταινία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ανθεκτικότητα.

Είναι μια ζωντανή ιστορία, που θυμιζει..Ντικενς και ενσταλάζει μια μοναδική προοπτική στον θεατή που απεικονίζεται με ένα απόσπασμα από το έργο του Μαξίμ Γκόρκι: «Τα χαμηλότερα βάθη»: "Ο καθένας, φίλε μου, ζει για κάτι καλύτερο που θα έρθει." Είναι ένα εξαιρετικό, 14χρονο προσωπικό Ταξίδι για μία από τις πιο μελαγχολικές αστικές περιοχές στον κόσμο: Ενα μεγάλο «ΧΥΤΑ» έξω από τη Μόσχα, στη Ρωσια του Πουτιν. Ειναι στη μεγαλύτερη χωματερή στην Ευρώπη, εκει όπου η ιστορία μας διαδραματιζεται. Είναι ένας περιφραγμένος χώρος όπου σε κανεναν δεν επιτρεπεται η είσοδος, εκτός από τα απορριμματοφόρα που έρχονται και παρέρχονται με μια ..ρομποτικα κρυα κανονικότητα. Και όμως, εκει άνθρωποι καταφέρνουν να ζήσουν, συμπεριλαμβανομένων και της 10χρονης Γιούλα, που ειναι η ..πρωταγωνιστρια μας. 

Η Γιούλα μεγαλώνει σε αυτη την απαγορευμένη γη, και ακόμα γελάει, ερωτεύεται, και βαζει μακιγιάζ για να είναι δελεαστική. Τολμά να ονειρεύεται να φυγει απο εκει μία ημέρα ... Η χωματερη είναι τεράστια και αχανης. Οι νεοφερμένοι της ψαχνουν για μια κανονικοτητα-για τρόφιμα, για καταφύγιο, για την επιβίωση χωρίς επίγνωση για τη σκοτεινή πλευρά του τόπου αυτου.

Ωστόσο, όταν κάποιος μπαίνει στο έδαφός του αναρροφάται από την κινούμενη άμμο του και γίνεται ένας σκλάβος που απασχολειται από μια τοπική μαφία που κανονιζει τα παράνομα κέντρα ανακύκλωσης της χωματερής: Το μόνο παιχνίδι στην πόλη.

Η Γιούλα, ζει στη χωματερη, πίσω από φράχτες και μπετον. Σ αυτή την παράξενη ʺχώραʺ ένα μπουκάλι βότκα με πάγο χρησιμοποιειται ως νόμισμα, ενω η διεφθαρμένη αστυνομία κρατα τους ανεπιθύμητους πχ. δημοσιογράφους εξω, ώστε οι εγκληματικές δραστηριότητες της χωματερης να συνεχίζονται ανεξέλεγκτα. Η Ρωσικη χωματερη ειναι περίεργη και απομακρη,  σχεδόν σαν ενας ένας άλλος πλανήτης.

Η ζωή εκει είναι ζοφερή και διεφθαρμένη, αλλά συχνα αναδεικνυει και τις καλύτερες πλευρες στους ανθρώπους, που μοιράζονται το τελευταιο κομματι ψωμί και ανοίγουν τις πόρτες των μικρών καλυβιων τους που τα ονομαζουν «σπίτι», ακόμα-ή-ειδικά τις κρύες νύχτες του ρωσικου χειμώνα. 
Είναι ένα μέρος όπου Γιούλα και οι φίλοι της έχουν την ίδια μοίρα, μια αρχέγονη πάλη για την επιβίωση, όπου το μόνο που απομένει είναι η διαρκής ανθρώπινη επαφη. Η όμορφη και αστραφτερη πόλη της Μόσχας γνέφει από μακριά με τα φώτα και το μεγαλείο της, από την άλλη πλευρά του φράχτη, κλείνοντας το μάτι κι επειδεικνυοντας με αναιδεια τη χλιδή της στους διεφθαρμένoυς κατοίκους της χωματερης. Αυτός είναι ένας κόσμος που η Γιούλα μπορει μόνο να ονειρεύεται και να ρίχνει μια ματιά από μακριά, από την τεράστια πόλη των σκουπιδιών που είναι το σπίτι της.

Μέσα από τους ανθρώπους που φιλοσοφουν πίνοντας τσάι ή / και βότκα στις ετοιμορροπες χαρτινες καλύβες τους ανάμεσα σε βουνά από σκουπίδια, μέσα από στιγμές αυξημένης συγκίνησης, συμπεριλαμβανομένης της αγάπης, όπου βιωνουμε σε μια περίοδο ετών, εμείς πάμε πολύ κοντά στη Γιούλα και τους φίλους της: Καταπληκτικοι, ζεστοι, αστείοι χαρακτήρες. Μέσα από το δεκατετραχρονο ταξίδι κοντα στη Γιούλα, είμαστε μάρτυρες του αγώνα της για να εκπληρώσει το όνειρό της να έχει μια ζωή έξω από τα τείχη της χωματερης. Εχει η Γιούλα αραγε ό, τι χρειάζεται για να επιβιώσει στη χωματερη;  Και έχει 
ό, τι χρειάζεται για να βγει απ αυτην;

Σημ. H σκηνοθετης του ντοκυμαντερ, Ηanna Polak, ζητα απο το κοινο να τη βοήθησει προωθωντας ή και ενισχυοντας τη ταινια της ωστε να φθάσει στα Όσκαρ αν και παραδεχεται οτι ειναι πολύ τολμηρό να σκεφτεται κανεις τα OSCAR, αλλά λεει ότι πρέπει να το κάνουμε μονο και μονο για να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για την κατάσταση των πολλών αναξιοπαθούντων παιδιων που ζουν στη χωματερη!

ΜΟΣΧΑ 1969 / Νοσταλγία (μέσα απο φωτογραφίες!)

Moscow 1969 (Source:Rob Ketcherside's photostream)

Mια πολυ ομορφη συλλογή φωτογραφιων της Μοσχας, στα 1969, μεσα απο τη ματια ενος ανθρωπου που επισκέφθηκε την σοβιετικη-τοτε-πρωτευουσα. 

Προκειται για πολλές και ενδιαφερουσες φωτογραφιες, που μας γυριζουν πισω στο χρονο, οταν ολα ηταν διαφορετικα, οταν υπηρχε ενα κρατος που περιμνουσε για τους πολιτες του και οταν  η αισιοδοξια για το μελλον ηταν κατι το δεδομενο. 

Oι φωτογραφιες εχουν τραβηχτει απο τον David C. Cook, ενω ο εγγονος του μετα απο χρονια, τις ''σκαναρε'' μεσα απο μια σειρα slides που βρηκε, χωρις ετικετα, μονο με την ενδειξη της ημερομηνιας ''Ιουνης 1969''. 

Ο David C. Cook επισκεφτηκε τη Μοσχα την ανοιξη του 1969 για μια συναντηση της IEC (International Electrotechnical Commission, Διεθνους Ηλεκτροτεχνικης Επιτροπης).  

Οπως διαβαζω, σχολιαστης γραφει οτι ένα μεγάλο μερος της Μόσχας έχει αλλάξει σε σημειο που δεν αναγνωριζεται και δεν αναφερεται στα κτίρια, τα περισσότερα από τα οποια σώζονται, oπως λεει, μεχρι σημερα, αλλά στην ατμόσφαιρα. ''Βλεπει κανεις λιγότερους ανθρωπους στους δρόμους, πολύ λιγότερη κίνηση, και όχι διαφημισεις. Είναι σπάνιο να συναντησει κανεις σημερα τοσο τακτοποιημένες απόψεις κτηρίων'', λεει ο σχολιαστης!

Εnjoy! ;)

Σημ. Ευχαριστουμε τον φιλο varometro, που τις ανακαλυψε και μας τις υπεδειξε!

Κατι αναλογο ειχα βρει και εγω μερικα χρονια πριν, οταν κατα τυχη ανακαλυψα μια συλλογη φωτογραφιων απο την Ανατολικη Γερμανια, στο διαδικτυο.

ΡΩΣΙΑ:"Fear & loyalty". Eνας blogger εξομολογείται

Ο Alexei Navalny, ειχε δηλωσει στο Reuters oτι το πολιτικο συστημα του Πουτιν ειναι τοσο εξασθενημενο απο τη διαφθορα, ωστε μεσα στα επομενα πεντε χρονια ειναι πιθανο η Ρωσια να βιωσει μια εξεγερση, σαν τη λεγομενη ''Αραβικη Ανοιξη''. 

Βεβαια τετοιες φωνες και δηλωσεις δεν εμποδισαν τον Πουτιν απο το να εκλεγει προεδρος της Ρωσιας, αλλη μια φορα, παρα τις φημες και τις διαμαρτυριες για νοθεια και σ αυτες τις εκλογες!

Ο Alexei Navalny ειναι γνωστος Ρωσος blogger, αντίπαλος του Βλαντιμίρ Πούτιν και του κόμματός του ''Ενωμένη Ρωσία''. 

Ο Navalny, μέσω των μηντια και της ιστοσελίδας του, εκθέτει την πολιτική διαφθορά του καθεστωτος Πουτιν.  O Ηarry Smith, δημοσιογραφος του ''Rock Center'', NBC news, πηγε στη Μοσχα και πηρε, εκει, τη συνεντευξη που ακολουθει.

ΡΩΣΙΑ: Ενας στους 2 νοσταλγεί τη Σοβιετική Ενωση!

Φωτο απο DN

(Μτφ απο σημερινο αρθρο της DN).

Την Κυριακή, συμπληρωνονται 20 χρόνια απο τοτε που η σοβιετική σημαία κατεβηκε από το τοίχο του Κρεμλίνου για τελευταία φορά. Τοτε άλλαξαν 293 εκατομμύρια άνθρωποι το μονοκομματικό κράτος και τη σχεδιασμενη οικονομία με τη δημοκρατία και τις αγορες. Σήμερα, δεν είναι σίγουροι ότι η αλλαγή αυτη ηταν προς το καλύτερο.

"Οποιος δεν νοσταλγει την Σοβιετική Ένωση δεν έχει καρδιά, αλλά όποιος τη θέλει πίσω δεν διαθετει εγκεφαλο!" Έτσι δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, τότε πρόεδρος της Ρωσίας, σε μια τηλεοπτική συνέντευξη το 2005.

Όταν το ερευνητικό Ινστιτούτο, Pew Research Center, φέτος ρώτησε 1.000 Ρώσους, αν είδαν ως «καταστροφή» το ότι η Σοβιετική Ένωση δεν υπάρχει πια, το 50% είπαν ναι και μόνο το 36% ειπαν οχι. Στην ιδια μετρηση, το 48% ειπε ότι "είναι φυσικό για τη Ρωσία να έχει μια αυτοκρατορία."

Σήμερα ο λατρευτος στη Δυση ο Michail Gorbatjov - που κατάργησε αυτη την "αυτοκρατορία" - μάλλον περιφρονείται στη Ρωσια. Και ο Boris Yeltsin - ο οποίος ίδρυσε τη νέα Ρωσία – εμφανιζεται ακόμα και μετά το θάνατό του, σαν η ρίζα πολλών από τα προβλήματα της χώρας.

Στις 25 Δεκεμβρίου 1991, όταν το σφυροδρέπανο αντικαταστάθηκε με το κόκκινο-μπλε-λευκό της ρωσικής σημαία, ήταν η λογική κατάληξη μιας δραματικης χρονιας. Ωστόσο, είναι εντυπωσιακή ποσο απότομη ηταν η πτώση στο τελος.

Ο Σοβιετικός πρόεδρος Γκορμπατσόφ είχε λίγες μέρες νωρίτερα πειστει να παραιτηθεί και να αφήσει το γραφείο του στο Κρεμλίνο τη Πρωτοχρονιά. Το πρωί της 27 Δεκεμβρίου, κλήθηκε από τον ρεσεψιονίστ, που του είπε ότι ο Γιέλτσιν και μερικοι συνεργατες του ειχαν ήδη κατασχει το γραφείο του και πέρασαν, εκει, τη νύχτα της 26^ης, παρεα με ένα μπουκάλι ουίσκι....

O τρόμος στη Ρωσία και...αλλού!

 

Η έκρηξη στο αεροδρόμιο Domodedovo της Μόσχας, η δευτερη στη Μοσχα μετα απο ενα χρονο περιπου, (οταν πάνω από 40 άνθρωποι ειχαν τοτε σκοτωθει από γυναίκες καμικάζι στο μετρό της Μόσχας), εκτος απο τους εκατονταδες νεκρους και το κλιμα βιας που επανεφερε στη πρωτευουσα, πυροδοτησε ακομα περισσοτερο τον φόβο στις καρδιες των ανθρωπων, οσων τουλαχιστον δεν πιστευουν στις "λυσεις" με τρομοκρατικες επιθέσεις και στο χασιμο αθωων ζωων.

Το Domodedovo, οπως διαβαζα, θεωρειται σημερα το σύμβολο της νέας ευημερίας και οπως λενε ειδικοι έφερε μεσω του Πούτιν, τη πολυποθητη για τα Δυτικα και οχι μονο, ΜΜΕ...μετασοβιετική ελευθερία και την αισθηση οτι θα μπορουσαν να να ταξιδεύουν -μεχρι προσφατα- τουλαχιστον με...ασφάλεια!

Πως αναδειχθηκαν ομως ατομα σαν τον παναγνωστο... Βλαντιμίρ Πούτιν σε θεσεις ισχυος, το καταλαβαινει κανεις οταν δει την ιστορια πισω απο ηγετες που σαν κι αυτον χρησιμοποιησαν τους φοβους των πολιτων τους για "ανασφαλεια" και "τρομοκρατια" για να αναδειχθουν οι ιδιοι στα αξιωματα και κατοπιν να στερησουν απο το λαο βασικες ελευθεριες και δικαιωματα με τη δικαιολογια της προστασιας του πολιτη απο τρομοκρατες, ή ακομα και με δικαιολογιες οπως τη...προσβολη του θρησκευτικου αισθηματος (βλ. τραγικη περιπτωση της εικαστικου Anna Alchuk, φιλη της δολοφονημενης δημοσιογραφου Anna Politkovskaja).

Παλια "συνταγη" θα πειτε, ομως αλανθαστη μεχρι τωρα, ή μεχρι τη μερα που αντι να τους ψηφιζει κανεις και να χανει το καιρο του, καλυτερα να τους...φτυνει, οπως τους χρειαζεται και αυτους και οσους σαν αυτους σε ολο το κοσμο χρησιμοποιουν τις απανταχου...ανασφαλειες και ψευδοδιλημματα ωστε να τρομοκρατουν για να ανελθουν, ή και να κρατηθουν στην εξουσια. 

Αν ομως ολοι αφιερωναν λιγο απο τον πολυτιμο τους χρονο για να ενημερωθουν πραγματικα για ηγετες που με ''κλειστα ματια'' εκλεγουν και τελικα τους απογοητευουν στη συνεχεια, αν πραγματικα συνειδητοποιουσε κανεις oτι  ο πραγματικος εχθρος ειναι αυτος που λεει οτι η ζωη ενος Ρωσου στρατιωτης αξιζει περισσοτερο απο τη ζωη ενος Τσετσενου για παραδειγμα, τοτε ισως η Anna Politkovskaja να ζουσε ακομη, οπως και πολλοι απο τους 25 δημοσιογραφους οι οποιοι χαθηκαν κατω απο ανεξιχνιαστες συνθηκες, τα τελευταια 5 χρονια στη Ρωσια, γιατι τα ''πιστευω'' τους θα ηταν απολυτα κατανοητα και αποδεκτα..
Ποιοι ειναι λοιπον οι τρομοκρατες που διαιρουν τους λαους σε ...''καλους'' και ''κακους''  λογω εθνικοτητας και θρησκειας;

Για τον Πουτιν η δικαιολογια της Τσετσενιας "λειτουργουσε" χρονια τωρα, ενω τελευταια εχει προβληματα στο Βόρειο Καύκασο και με μικροτερες ισλαμιστικές ομάδες....
Για εμας, ολο και καποιοι ..."μπαμπουλες", βρισκονται κατα καιρους, δε βαριεστε, ολους στο ιδιο καζανι μας ...βραζουν! Σε....τρομοκρατια, εεε..δουλεια, να βρισκομαστε, ωστε να ζουν αυτοι καλα κι εμεις...κακιστα!

Εχουν δικιο οσοι υποστηριζουν οτι ''δεν μπορεί βεβαια κανεις να κατηγορήσει το Κρεμλίνο για τη προσφατη βομβιστική επίθεση στο Domodedovo, αλλα ειναι ξεκαθαρο οτι ο Πουτιν εφτιαξε ενα αστυνομικο κρατος που ασχολειται με τη παταξη της πολιτικης διαφωνιας, αλλα οχι και με την ασφαλεια των πολιτων, ειδικα μαλιστα αν σκεφτει κανεις οτι για να κρατησει την υποσχεση του, αφαιρεσε δικαιωματα και ελευθεριες απο  το λαο''.........

Ετσι δε γινεται παντα;  Ας προσεχαμε!

(Πηγη για τα στοιχεια)

Россия- Η τεχνη του "ζην επικινδύνως" στη χωρα αυτη!

Gorbatšov, Glasnost, (Гласность) Perestroika, (Перестройка) Boris Yeltsin, τα ονοματα αυτα ειναι συνδεδεμενα τοσο με το οικονομικοπολιτικό χάος που προκαλεσαν οσο και με αρκετα δυσαρεστες μνημες, στη συγχρονη Ρωσια, του Vladimir Putin και του Dmitry Medvedev και προσφατα γινεται λογος για αρκετες ''αλλαγες και μοντερνοποιηση''.

Στο ντοκυμαντερ, της SVT πληροφορηθηκαμε,  μεταξυ αλλων, οτι το ...κυκλοφοριακό χάος στη Μοσχα, οφειλεται συχνα στο γεγονος οτι ο Putin θελει να παει καπου και (επειδη συνηθως καθυστερει) η αστυνομια κλεινει τους δρομους....4, 5 ωρες πριν! Ετσι λυνουν οι αρχες, εκει, το κυκλοφοριακο προβλημα, για τον εαυτο τους! Ο κοσμος περιμενει και περιμενει, αλλα οι top πολιτικοι φαινεται να ειναι οι...μονοι που μπορουν να πανε καπου! Που πανε ομως, και κυριως με ποιο τροπο κυβερνουν τη χωρα;

 1. Οι τεχνες και ο Putin

Η δημοφιλης Ρωσιδα ηθοποιος Renata Litvinona, πιστευει οτι ο Putin θελει να προωθησει τον κινηματογραφο, αν και το γεγονος της αναμιξης του στις Τεχνες της χωρας δεν φαινεται να παραξενευει τον μεσο Ρωσο.

Ο κοσμος, εκει, φαινεται να πιστευει ακομη τη ρηση οτι χρειαζεται ενα "στιβαρο χερι" για να πανε μπροστα.

Την εποχη του ολοκληρωτικου καθεστωτος υπηρχαν εξαιρετικοι σκηνοθετες και ταινιες, λεει η Renata, τωρα εχουμε δημοκρατια, (!) [το θαυμαστικο, δικο μου], αλλα, δεν εχουμε "ιδιοφυίες" στον κινηματογραφο, οπως την εποχη του Stalin, που εβγαιναν μονο πεντε ταινιες το χρονο. Ο Stalin διαβαζε βεβαια τα σεναρια και εκανε αλλαγες, τωρα κατα ποσο και ο Putin ελεγχει τα σεναρια των ταινιων, ειναι αγνωστο, δηλωσε η ηθοποιος.

Τελευταια και στη Ρωσια παρατηρειται ανθηση ταινων τυπου ..Ηarry Potter. Η σκηνοθετης η Katja Grotsovskaja δεν αρνειται οτι το Ηοllywood ειναι η κυρια πηγη εμπνευσης πολλων συγχρονων ταινιων, ενω ο σκηνοθετης Victor Ginsburg, που εχει εργαστει και στο Hollywood κανει λογο για πολιτιστικη υφεση, οχι μονο στον κινηματογραφο, αλλα στη Tεχνη και τη Λογοτεχνια, επισης.

Μια απο τις πιο γνωστες συγγραφεις και δημοσιογραφους της χωρας, η Julia Latynina παραδεχεται οτι η ζωη στη Ρωσια ειναι επικινδυνη, επειδη ο κοσμος στη χωρα αυτη κανει τα παντα για το χρημα, ...ακομη και να σκοτωσουν, οπως ειπε.

Η ιδια παντως, αν και ειχε πεσει θυμα παρακολουθησης, δεν κατηγορει το καθεστως Putin για αναμιξη σε δολοφονιες δημοσιογραφων, (βλ. Anna Politkovskaja, κ.α) αλλά, την αναρχια και την μεγαλη εγκληματικοτητα στη χωρα. Τα τελευταια 5 χρονια οπως πληροφορηθηκαμε εχουν σκοτωθει ...25 δημοσιογραφοι και υπαρχει μεγαλη απροθυμια στο να διερευνηθουν οι συνθηκες θανατου πολλων απο αυτους.....

2. ''Caution: Religion!'' Η τραγικη περιπτωση της Αnna Alchuk

H 52χρονη ποιητρια, φεμινιστρια και εικαστικος Anna Alchuk κατηγορηθηκε το 2005 για προσβολη του θρησκευτικου αισθηματος, επειδη με τα εκθεματα της στην περιβοητη εκθεση Caution:Religion! προσπαθησε να δειξει τη σχεση εξουσιας με εκκλησια.

Ο Michail Ryklin φιλοσοφος, συγγραφεας και συζυγος της Anna δικαστηκε μαζι της και τελικα αθωωθηκαν, (αρκετα σπανιο γεγονος στη Ρωσια, επειδη δειχνει αδυναμια απο μερους του δικαστη, πραγμα που τελικα βλαπτει την καρριερα του!). Μετα ομως απο πολλες αντιδρασεις που προκαλεσε η εκθεση και ενω πολλοι φιλοι τους γυρισαν τη πλατη αποφασισαν να αυτοεξοριστουν στη Γερμανια.

Η απογοητευση απο τη συμπεριφορα των φιλων και το γεγονος οτι εφυγε σε μια ξενη χωρα της κοστισε πολυ. Μετα απο λιγο καιρο η Αnna επαθε καταθλιψη. Η δολοφονια επισης της γνωστης της, Anna Politkovskaja, ηταν ενα επιπλεον χτυπημα, οπως και η απελπιστικη κατασταση στη σημερινη Ρωσια...

Ηξερε επισης oτι και ο συναδελφος της Yuriy Samodurov, διευθυντης του Μουσειου Sakharov, οπου εγινε η εκθεση, θα δικαζοταν ξανα και οτι πιθανον τα πραγματα να ηταν σοβαροτερα. Σημερα ο Samodurov μαθαινουμε οτι εχει απολυθει, εξ αιτιας μιας αλλης εκθεσης και επειδη υπηρχαν παλι παρομοιες κατηγοριες εναντιον του για προκληση του θρησκευτικου αισθηματος!

Οσοι καλλιτεχνες εχουν διαφορετικες αποψεις στη Ρωσια υφιστανται μεγαλες πιεσεις λεει ο Μιchail Ryklin. H κοινωνια ειναι πολυ οπισθοδρομικη, οπως και οι αποψεις σχετικα με τη γλωσσα της τεχνης.

Η Αnna μια μερα εξαφανιστηκε απο το σπιτι. Μετα απο ερευνες της αστυνομιας τον Απριλιο του 2008 βρεθηκε το σωμα της στον ποταμο Spree, στο Βερολινο .

Τωρα ο Μιchail γραφει ενα βιβλιο για το τελευταιο χρονο που εζησε με την Αννα.

"Η Αnna ηταν 19 ετων οταν παντρευτηκαμε και εγω 26. Διαβαζω τα ημερολογια της για να καταλαβω πως αισθανοταν. Το διαστημα που δεν ηξερα τιποτα για τη τυχη της και ανησυχουσα για το χειροτερο, ετρεμα στην ιδεα να κοιταξω φωτογραφιες της σε καφετεριες, φαρμακεια και καταστηματα που ειχε αναρτησει η Αστυνομια, σε προσπαθεια τους να μαθουν απο το κοινο πληροφοριες για το που μπορει να βρισκεται.

Οποτε αντικρυζα τετοιες ανακοινωσεις γυρνουσα το βλεμμα μου μακρια, επειδη δεν αντεχα να βλεπω το προσωπο της στις φωτογραφιες. Μετα, ειναι το διαμερισμα οπου καθε αντικειμενο μου θυμιζει την Αnna, οι δρομοι που συνδεονται με κοινες μας εμπειριες. Πως ειναι δυνατον να ακρωτηριασει κανεις τη μνημη καποιου; Πως μπορεις να μαθεις να βλεπεις και παλι χωρις το συνοδευτικο βλεμμα του συντροφου σου, που επειδη ειχε γινει ενα με το δικο σου, κανεις, πια, δεν το προσεχε;

Ολοι χρειαζονται μια κινητηρια δυναμη για να αντεξουν να συνεχισουν τον αγωνα της ζωης..Αν καποιος τυχει και βρεθει σε μια εξαιρετικα δυσκολη θεση και σπαταληθουν οι δυναμεις του σε μια δυσκολη περιπετεια τοτε συχνα αυτο δεν ειναι αρκετο ωστε να μπορεσει κανεις να συνεχισει τη ζωη του αργοτερα........''.