Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσικη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσικη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

8.1.16

Ο Νότος των προκαταλήψεων και του Τea Party, μέσα απο μια εκπομπή


Ειδα προχθες, σε επαναληψη, την εκπομπη της SVT "Jill´s veranda" που ερευνα τη μουσικη σκηνη της συντηρητικης πολης του Αμερικανικου νοτου, Nashville, στο Tennessee.

Η παρουσιαστρια, Jill Johnsson, δέχεται σε κάθε εκπομπη, ενα γνωστο Σουηδο καλλιτεχνη ως επισκεπτη, στο σπιτι που μενει, (για τις αναγκες της εκπομπης), στο Νashville.

Μαζί επισκεπτονται, στη διαρκεια της εκπομπης, καλλιτεχνες της country και συχνα ερμηνεύουν κλασικά κομματια, τους «θρύλους» της μουσικής σκηνής της country που εδώ παρουσιαζεται και ως πύλη κοινωνικού προβληματισμού, εφοσον η εκπομπη μεσα από τα τραγουδια, τους στιχους και τους καλλιτεχνες ριχνει μια ματιά στο πώς είναι σημερα η Nashville, μια ακομη Αμερικανικη πολη του Νοτου, με ολους τους προβληματισμους και τις διαφορες που συναντα κανεις παντου, σημερα.
Karin (Kakan) Hermansson 
Στο επεισοδιο που ετυχε να δω εμφανιστηκε μια Σουηδη φεμινιστρια, τραγουδιστρια και gay, η Karin Κakan, (=Cookie), Hermansson, η οποια φθανοντας στη βαθιά συντηρητικη Αμερικη του νοτου αστειευτηκε περιγραφοντας την άφιξή της ως ..«αφιξη στο έδαφος του εχθρού!».

Στην αρχη συναντα την Μiss Kay, μια απο τους ηγετες του τοπικου κίνηματος Tea Party, ενος συντηρητικου πολιτικου κινηματος που ιδρύθηκε το 2009, το οποιο μεταξύ άλλων είναι υπερ του δικαιωματος του να φέρει κανεις όπλο, ειναι κατα των αμβλώσεων, υπερ των φορολογικων περικοπων για τους πλουσιους και αντιτίθεται στο γάμο ατόμων του ιδίου φύλου.

"Αγαπώ τη μουσική της χώρας λεει η Κakan Hermansson στην Μiss Kay,  αλλά δεν ξέρω αν η μουσική της χώρας με αγαπαει".

Kay White
"Η μουσική country είναι η μουσική του καθενός," της απαντα η Μiss Kay. Όταν η Κakan ομολογεί ότι είναι λεσβία παρατηρει κανεις μια γρήγορη σκιά στο πρόσωπό της Μiss Kay, αλλά ευγενικά της λέει ότι είναι μόνο η επιλογη της Κakan, η δικη της επιλογη μονο, επειδή «ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα ως σύντροφο του ανδρα» Και της λέει ενθαρρυντικά: «Είσαι μια όμορφη γυναίκα, οποτε πιθανοτατα μπορεις να βρείς πολλους νεαρους».

Η Kakan oπως αναμενοταν δεν δεχθηκε την ..αποψη της Miss Kay. Θα ηταν ευκολότερο, λεει αργοτερα η Kakan αν η Μιss Kay ελεγε σε καποια στιγμη κατι τετοιο: «Εισαι μια Σουηδή λεσβία, να πάς στο σπίτι σου" Αλλά δεν το εκανε. Ηταν ευγενικη, χαμογελαστη, με ξανθο μαλλιά κομμωτηριου, ροζ κραγιόν και καλοσιδερωμενο φόρεμα.

Οταν η Μiss Kay αργοτερα ειδε την Κakan στην Εκκλησία οπου εμφανιστηκε για να τραγουδησει με ένα πιο κλασικο φορεμα και καλοχτενισμενη φανηκε να σκέφτεται: Να, δείτε, απλά χρειαζεται λιγη προσπαθεια για να γινουν όπως εμεις!

Η επισκεψη της Kakan στην ομοφοβική Nashville δειχνει με έναν εύκολο τρόπο, τι συμβαίνει όταν η πλειοψηφία της κοινωνίας σπάνια θεωρει την κοσμοθεωρια τους ως ανισόρροπη.
Όταν ποτε σου δεν συναντας και δεν γνωριζεις κατι, δημιουργεις δικες σου αποψεις. Αυτό που δεν βλέπεις, το δαιμονοποιεις. 

-Το ταξίδι στο Nashville ήταν μια περιπέτεια, αλλά και συναισθηματικα πολύ κουραστικο, λέει.
-Ένιωσα καταπιεσμένη, και μειωμενη σαν ανθρωπος. Εκεί μια γυναίκα που μολις με γνωρισε, (Miss Kay), μου λεει ότι η αγάπη που νοιωθω για τη φιλεναδα μου δεν είναι αληθινή αγάπη, αλλα είμαστε απλά φίλες!!

Γι 'αυτό ακριβώς η τελική σκηνή στη «βεράντα της Jill» ηταν τόσο απίστευτα άνετη. Η Karin Hermansson,  (Kakan), φορωντας τα συνηθισμενα ρούχα της, σ ένα σπίτι στην καρδιά της συντηρητικής country μουσικής, στο Νashville τραγουδά το τραγουδι των Dixie Chicks* "Not ready to make nice" για το πώς είναι στην πραγματικότητα όταν καποιος δεν λυγιζει, όταν δεν κανει πισω.

*Ακουμε επισης και το περιστατικο με το συγκροτημα των Dixie Chicks των οποιων η καριερα τελειωσε ουσιαστικα μετα τη δηλωση της Νatalie Maines, ενος απο τα μελη των Dixie Chicks oταν δυο μολις βδομαδες πριν από την εισβολή στο Ιράκ, και ενώ οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις ειχαν ξεσπάσει σε όλο τον κόσμο, η Μaines κατηγορησε τον προεδρο Bush λεγοντας ότι ντρεπεται για τη συμμετοχη της χωρας σ ένα νέο πόλεμο.>> ''Just so you know,we’re on the good side with y’all. We do not want this war, this violence. And we’re ashamed the President of the USA is from Texas .[Maines, Maguire, and Robison’s home state]


26.6.15

''Bit I Kudden, Skattebetalare'' (''Kανε κουραγιο, φορολογουμενε'')



Bit I Kudden, Skattebetalare  ( ''Kανε κουραγιο, φορολογουμενε'' )

''Στο (σουπερμαρκετ) Coop Forum ενα απόγευμα, μια κλαψιάρικη, ταραγμένη φωνή: «Έρχονται εδώ (σ αυτη τη χωρα) και παιρνουν τ απανω τους!" 2010. Φθινόπωρο. Και κανεις δεν εχει ορεξη να τους απαντήσει. Οι δυναμεις μας ανεπαρκεις. Αρκετά με τη δικη μας σκατοζωη, τη δεξια ουτοπια. "Κανείς δεν με ελεγχει!" Αλλά δεν μπορείς να τα κάνεις μόνος σου ολα. "Κανείς δεν με ελεγχει!" Είμαστε ελευθεροι, αλλα τόσο μονοι οσο ποτε αλλοτε. 


Η προεκλογική εκστρατεία έχει τελειώσει. Αλλά τίποτα δεν είναι όπως πριν. Ποτέ δεν ηταν. Ολα είναι καινουργια πάντα. «Έχουμε προβλήματα," λεει μια απαλή φωνή που δεν σημαίνει τίποτα. Δύο όμορφα θλιμμένα μάτια . Καμουφλαρισμένη ψυχοπάθεια. "Κανείς δεν με ελεγχει!" Αλλά δεν μπορείς να τα κάνεις μόνος σου ολα. "Κανείς δεν με ελεγχει!" "Κανείς δεν με ελεγχει!" Είμαστε ελευθεροι, αλλα τόσο μονοι οσο ποτε αλλοτε.''

----------------------------------------------------------------------------------- 


Σημ. Για ν ακουσετε το τραγουδι, πατηστε εδω (ειναι το πρωτο απο τα τραγουδια)..

Δυστυχως στο youtube υπαρχει μονο ενα video του με πολυ κακο ηχο.

Ο Μattias ως διαφορετικος και αντι-εμπορικος καλλιτεχνης, oπως καταλαβαινει κανεις, δεν προβαλλεται καθολου απο τα media..


19.6.15

''Into the fire'' - The elusive art of making (wrong) assumptions


Nομιζα οτι τα ''ηξερα ολα'' οταν ψαχνοντας να βρω ενα μουσικο video ( ''Into the fire'' του ...αγνωστου..Foy Vance) στο google, επεσα πανω στο παρακατω video και ...υπεθεσα οτι ο  τυπος που εφτιαξε ενα video για τη κοπελλα του, (που ελειπε ταξιδι στη Shanghai και του ειχε ζητησει να της φτιαξει ενα video για το φθινοπωρο στη Γερμανια), ηταν κανενας ...ξιπασμενος λεφτας που απο... βαρεμαρα, ισως, ειπε να κανει το ...κεφι της κοπελλας του και να της στειλει ενα...homemade video, για να μη βαριεται,ισως και αυτη, εκει που ηταν...


For Ruth from Taylor Pool on Vimeo.

Εκανα λαθος... 

Το ζευγαρι, οπως διαβασα, πατωντας στο προφιλ του τυπου, που τελικα δεν ηταν Γερμανος, οπως πιστεψα αρχικα, αποδειχθηκε οτι ειναι μελη μιας ομαδας που δουλευει για τη καταπολεμηση της φτωχειας σε χωρες οπως η Ινδια, η Κινα και πιθανον και αλλου, που δεν μπορω να ξερω και ας με συγχωρεσουν για το οτι απο....κεκτημενη ταχυτητα και ..αγνοια για τη ζωη τους υπεθεσα λαθος διαλεγοντας τον ...''ευκολο και γνωριμο δρομο'' για αλλους, οχι ομως και γι αυτους. 

Τους ειμαι ευγνωμων και χαιρομαι για το οτι ο τυπος εφτιαξε ενα τοσο ομορφο και ευαισθητο video για τη κοπελλα του. Σιγουρα ειναι ενα πολυ καλο ζευγαρι και δεν εχουν αναγκη να το ακουσουν απο μενα :)

Take care of each other, guys :)

13.4.13

MORRISSEY: 'Margaret Thatcher did not give a shit about people!'


Morrissey has released an official statement regarding the death of former British Prime Minister, Margaret Thatcher.

The singer released his comments to fansite True To You yesterday (April 9) following Thatcher's death at the age of 87.

In the strongly worded statement, Morrissey wrote:

Thatcher was not a strong or formidable leader. She simply did not give a shit about people, and this coarseness has been neatly transformed into bravery by the British press who are attempting to rewrite history in order to protect patriotism.

He added: "In truth, of course, no British politician has ever been more despised by the British people than Margaret Thatcher."

Morrissey also commented that anyone protesting at Thatcher's funeral next week is "certain to be tear-gassed out of sight by the police".

Morrissey's full statement reads:

"The difficulty with giving a comment on Margaret Thatcher's death to the British tabloids is that, no matter how calmly and measuredly you speak, the comment must be reported as an "outburst" or an "explosive attack" if your view is not pro-establishment. If you reference "the Malvinas", it will be switched to "the Falklands", and your "Thatcher" will be softened to a "Maggie." This is generally how things are structured in a non-democratic society. 

"Thatcher's name must be protected not because of all the wrong that she had done, but because the people around her allowed her to do it, and therefore any criticism of Thatcher throws a dangerously absurd light on the entire machinery of British politics. Thatcher was not a strong or formidable leader. She simply did not give a shit about people, and this coarseness has been neatly transformed into bravery by the British press who are attempting to rewrite history in order to protect patriotism. 

"As a result, any opposing view is stifled or ridiculed, whereas we must all endure the obligatory praise for Thatcher from David Cameron without any suggestion from the BBC that his praise just might be an outburst of pro-Thatcher extremism from someone whose praise might possibly protect his own current interests. The fact that Thatcher ignited the British public into street riots, violent demonstrations and a social disorder previously unseen in British history is completely ignored by David Cameron in 2013. 

"In truth, of course, no British politician has ever been more despised by the British people than Margaret Thatcher. Thatcher's funeral on Wednesday will be heavily policed for fear that the British taxpayer will want to finally express their view of Thatcher. They are certain to be tear-gassed out of sight by the police.

"United Kingdom? Syria? China? What's the difference?"
Morrissey

9 April 2013 

7.12.12

Bob Dylan- ''John Brown'' Lyrics & Song



John Brown went off to war to fight on a foreign shore
His mama sure was proud of him!
He stood straight and tall in his uniform and all
His mama's face broke out all in a grin

"Oh son, you look so fine, I'm glad you're a son of mine
You make me proud to know you hold a gun
Do what the captain says, lots of medals you will get
And we'll put them on the wall when you come home"

As that old train pulled out, John's ma began to shout
Tellin' ev'ryone in the neighborhood:
"That's my son that's about to go, he's a soldier now, you know"
She made well sure her neighbors understood

She got a letter once in a while and her face broke into a smile
As she showed them to the people from next door
And she bragged about her son with his uniform and gun
And these things you called a good old-fashioned war

Oh! Good old-fashioned war!

Then the letters ceased to come, for a long time they did not come
They ceased to come for about ten months or more
Then a letter finally came saying, "Go down and meet the train
Your son's a-coming home from the war"

She smiled and went right down, she looked everywhere around
But she could not see her soldier son in sight
But as all the people passed, she saw her son at last
When she did she could hardly believe her eyes

Oh his face was all shot up and his hand was all blown off
And he wore a metal brace around his waist
He whispered kind of slow, in a voice she did not know
While she couldn't even recognize his face!

Oh! Lord! Not even recognize his face

"Oh tell me, my darling son, pray tell me what they done
How is it you come to be this way?"
He tried his best to talk but his mouth could hardly move
And the mother had to turn her face away

"Don't you remember, Ma, when I went off to war
You thought it was the best thing I could do?
I was on the battleground, you were home . . . acting proud
You wasn't there standing in my shoes"

"Oh, and I thought when I was there, God, what am I doing here?
I'm a-tryin' to kill somebody or die tryin'
But the thing that scared me most was when my enemy came close
And I saw that his face looked just like mine"

Oh! Lord! Just like mine!

"And I couldn't help but think, through the thunder rolling and stink
That I was just a puppet in a play
And through the roar and smoke, this string is finally broke
And a cannonball blew my eyes away"

As he turned away to walk, his Ma was still in shock
At seein' the metal brace that helped him stand
But as he turned to go, he called his mother close
And he dropped his medals down into her hand

17.9.12

PINK FLOYD: Το ντοκυμαντερ για το 'Wish You Were Here'



Προχθες ειχαμε την ευκαιρια να δουμε απο την SVT το πολυ ενδιαφερον, για τους οπαδους των Pink Floyd, ντοκυμαντερ, πανω στο πως φτιαχτηκε το κλασσικο, πια, αλμπουμ 'Wish You Were Here', που κυκλοφορησε τον Σεπτεμβρη του 1975, ακολουθωντας το επιτυχημενο 'The Dark Side of the Moon' και εγινε αμεσως No. 1 και στην Αγγλια και στις ΗΠΑ. Το ντοκυμαντερ φτιαχτηκε απο τον σκηνοθετη John Edginton και εγινε με την ευκαιρια της επανεκδοσης του αλμπουμ.  

Χωρις καμμια φωνη αφηγητη να μας αποσπα τη προσοχη, ουτε εμπειρογνώμονες να λενε τη γνωμη τους, ειναι αυτο που λεει κανεις ενα ''warts and all'' ντοκυμαντερ, με ιστορίες ειπωμενες από τους μουσικούς, τους μηχανικούς ηχου και τους καλλιτέχνες που ηταν υπεύθυνοι για τη παραγωγη του.

Το φιλμ αφηγείται την ιστορία της δημιουργίας του αλμπουμ-ορόσημο μέσω νέων συνεντεύξεων με τον Roger Waters, τον David Gilmour και τον Nick Mason oπως και συνεντεύξεις αρχείου με τον εκλιποντα Richard Wright. 

Μιλουν ο σχεδιαστής του εξωφυλλου Storm Thorgerson, ο τραγουδιστής Roy Harper, ο οποιος εκανε τα φωνητικα στο "Have a Cigar". Ο Brian Humphries, ηταν ο μηχανικος που εκανε την ηχογραφηση στο Abbey Road Studios, ενώ ο κασκαντέρ Ronnie Rondell υπενθυμίζει την ημέρα που ...''πυρπολήθηκε'' για το εξώφυλλο, αλλα δεν μαθαινουμε και για το άτομο που πραγματοποίησε την handstand yoga, μεσα στη λάσπη, για τη φωτογραφια στο ένθετο!


Pink Floyd - The Story of Wish You Were Here... by kritikospa


 

O Roger Waters και ο David Gilmour μιλουν, επισης, για τον αρχικό τραγουδιστή της ομάδας, Syd Barrett. Ειναι γνωστο οτι το "Shine On You Crazy Diamond", γραφηκε γι αυτον και τα προβληματα που αντιμετωπιζε με το LSD.

Το τραγούδι έγινε η βάση για ένα άλμπουμ που θα ενστερνιζοταν την απογοήτευση με τη μουσική βιομηχανία και την επιτυχία ("Have a Cigar ", "Welcome to the Machine"), οπως και την απουσία και την αλλοτρίωση ("Wish You Were Here"). 
Και ενώ η επανένωση παρουσιαζεται σαν μια συμφιλίωση, απο την κοινη τους εμφανιση στο Live8, το 2008, είναι σαφές οτι οι Gilmour και Waters εξακολουθούν να έχουν τις διαφορές τους. Κανένα από τα μέλη δε δινουν συνέντευξη μαζί και υπαρχουν σόλο παραστάσεις του "Wish You Were Here" από Waters και Gilmour - σαφώς δεν ήταν πρόθυμοι να μοιραστουν τα φώτα της δημοσιότητας. 

Στο υπόλοιπο bonus υλικο υπαρχουν συνεντεύξεις, συμπεριλαμβανομένων και του Nick Mason που εξηγει το ..ταλέντο του να μενει έξω από τις φημισμένες εσωτερικες ζώνες των συγκρούσεων. 
Η ιστορία του Wish You Were Here δεν παρέχει αποκαλύψεις, ή νέες ιδέες για τη δημιουργία ενός συγκροτηματος, που θεωρειται από τους ακρογωνιαίους λίθους του κλασσικού ροκ.

Ομως αφηγείται την ιστορία καλά και ας είμαστε ειλικρινείς, μετά από όλα αυτά τα χρόνια, παραμένει ακομα συναρπαστικη!