6.11.12

Ο Θανάσης Τριαρίδης για το φασισμό:«Πού τον είδατε το φόνο»;


Θεσσαλονικη 15.03.1943: Ελληνες Εβραιοι απο Θεσσαλονικη & Θρακη στελνονται σε στρατοπεδα συγκεντρωσης 


Θανασής Τριαρίδης - Livemedia.gr - Ζωντανή μετάδοση, Αναμετάδοση, Video, Συνέδρια, Καταγραφή συνεδρίων - εκδηλώσεων, Βιντεοσκόπηση


Ένα μουγγό αγόρι

(αυτό είναι παραμύθι και τελειώνει με θάνατο)



         Ο πατέρας ήταν έφηβος στη Σαλονίκη του σαράντα τρία
         και το είχε δει με τα μάτια του
         να παίρνουνε τους Εβραίους για του Χιρς.
         Μια μέρα, μάλιστα, εκείνου του φριχτού καλοκαιριού
         μαζί με έναν ξάδελφό του, μεγαλύτερο,
         είχαν περάσει με τα ποδήλατα πλάι απ' το στρατόπεδο
         (πήγαιναν να ψαρέψουν στo Καλοχώρι).
         Λοξά τους είδε, με την άκρη του ματιού του,
         ρημαγμένους, στοιχημένους στη σειρά,
         έτοιμους να πάνε στον σταθμό, να ανεβούν στο τρένο.

         Χρόνια αργότερα, όταν τον ρωτούσε ο γιος του, απαντούσε
         «ήμουν παιδί, δεν ήξερα, δεν καταλάβαινα» –
         όμως μέσα του το ήξερε πως τα 'χε καταλάβει όλα
         κι ας πήγε για ψάρεμα μετά, δίχως να πει κουβέντα·
         ένα μουγγό αγόρι στη Σαλονίκη του σαράντα τρία,
         διόλου παράξενο.
       
         Μα ο γιος του, με την ασφάλεια και την απόσταση των τόσων χρόνων,
         δεν το μπορούσε να τη χωνέψει εύκολα τούτη την ιστορία
         με τα τρένα και τους  περαστικούς
         που κοίταζαν με την άκρη του ματιού τους
         και απέμεναν μουγγοί.
         Κι έτσι, γύρεψε να διαβάσει στα βιβλία
         όσο μπορούσε περισσότερα για εκείνον τον χαμό
         και για το πώς γίνηκε παραδεκτός – αυτό κυρίως.

         Ανάμεσα στα πολλά
         διάβασε και για τη δίκη του Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ
         (στα βιβλία της Άρεντ και του Τοντόροφ).
         Είπε, λοιπόν, κάποια στιγμή ο Άντολφ Άιχμαν:
         «Εγώ δεν σκότωσα ποτέ κανέναν,
         εγώ ρύθμιζα τα δρομολόγια των τρένων,
         να ξεκινούνε από το Ντρανσί στις δεκαπέντε,
         να φτάνουνε στο Άουσβιτς στις είκοσι δύο.
         Πού τον είδατε τον φόνο;»
       
         Και διαβάζοντας ετούτα τα λόγια
         ο ήρωάς μας σκέφτηκε πως όποτε βλέπεις να σέρνουνε με το στανιό
         ανθρώπους σε κάποιον σταθμό τρένων,
         πρέπει στον νου σου να 'χεις
         μια καμινάδα που καπνίζει.
         Κι ακόμη: πως έχεις να σταματήσεις και να φωνάξεις,
         κι αν είσαι παιδί, έχεις να βάλεις τα κλάματα –
         κ ά π ω ς  να σπάσεις τη μούγγα σου.
         Κι έπειτα σκέφτηκε αυτό το τόσο τετριμμένο σύνθημα των τοίχων:
         πως η σιωπή –η κάθε λογής σιωπή–
         ήτανε κάτι σαν συνενοχή.
         Ας πούμε: δεν γινότανε να ξέρει ο πατέρας για τις καμινάδες –
         μα το 'ξερε καλά πως όταν στοιβιάζονται ανθρώποι
         στους σταθμούς των τρένων
         δεν είναι για καλό.
       
         Τέτοια, που λες, ο γιος της ιστορίας μας –
         τέτοιες σκέψεις και τέτοια συμπεράσματα...
       
         Πέρασαν τρία ή τέσσερα χρόνια·
         βρέθηκε να γυρίζει με το τρένο απ' το Αμύνταιο –
         είχανε πάει οικογενειακώς να δούνε κάποιους συγγενείς.
         Λίγο πριν ξεκινήσουν κάνανε μπλόκο οι αστυνομικοί
         και μάζεψαν κώλο-λαιμό καμιά σαρανταριά Αλβανούς
         (περνούσανε πεζοί τα σύνορα, κατόπιν ανέβαιναν στο τρένο για Θεσσαλονίκη).
         Και, με την άκρη του ματιού του, είδε να τους φορούνε χειροπέδες
         να του καθίζουνε με το στανιό στο τσιμέντο του σταθμού.

         Και τότε άρχισε να σκέφτεται:
         Στ' αλήθεια κρίμα να τους μαζεύουνε έτσι τους Αλβανούς
         μα τι να γίνει, δεν μπορεί να τους χωρέσει κι ολουνούς τους η Ελλάδα,
         ας πάρει ένα ποσοστό, μα τους άλλους θα τους γυρίζει πίσω –
         πώς αλλιώς...

         Κι ακόμη:
         Ντάξει μωρέ, δεν είναι κι όλα Άουσβιτς, μην τρελαθούμε –
         καλά τα παχιά τα συμπεράσματα μα να ξέρουμε τι λέμε:
         τότε τους έστελναν διαμιάς στα αέρια και τους φούρνους,
         τούτους εδώ θα τους γυρίσουν στην πατρίδα τους και τέλος·
         πού στο διάολο την είδατε τη σύγκριση;

         Κι έτσι, με τούτα και με κείνα, απέμεινε μουγγός –
         πάνε κι οι αλλοτινές οι σκέψεις, πάνε και τα συμπεράσματα·
         απέμεινε να κοιτάζει κι αυτός λοξά, με την άκρη του ματιού του,
         ένα ακόμη μουγγό αγόρι στον σταθμό των τρένων.


5 σχόλια:

  1. Ανώνυμος6.11.12

    Α.Κ.

    Είναι τουλάχιστον κατακριτέο να συγκρίνεις τη μεταχείρηση των Εβραίων της Θεσσαλονίκης με τη σύλληψη λαθρομεταναστών και την απέλασή τους. Στο δικό μου αξιακό σύστημα αυτό λέγεται "συμψηφισμός" και "θόλωμα των νερών". Και ο νοών νοήτω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. A.K

      Δεν με ενδιαφερει τι πιστευεις εσυ και οι ομοιοι σου. Στο δικο μου αξιακο συστημα ο φασισμος δεν εχει διακυμανσεις και οσοι πανε να τον ωραιοποιησουν δεν εχουν θεση στη σημερινη κοινωνια, αλλα ουτε σ αυτο το ιστολογιο!

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος7.11.12

    Α.Κ.

    "Ο φασισμός δεν έχει διακυμάνσεις". Πρώτα απ' όλα δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει φασισμός. Δεύτερον ο συμψηφισμός τον οποίο ανέφερα υπάρχει για να θολώνει τη διαφορά μεταξύ θύτη και θύματος. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η καθυστερημένη αντίδραση του κράτους στον ετσιθελικό, εισαγώμενο εκ Τουρκίας και προωθούμενο από αυτήν, λαθροεποικισμό και εξισλαμισμό, εξισώνεται με το ναζισμό και το ολοκαύτωμα των Εβραίων !!! Φοβερό επιχείρημα !! Ο θύτης έγινε θύμα και το αντίστροφο !!

    Είσαι απλά ανιστόρητος/η και εθελοτυφλείς.

    Και για την ακρίβεια: χάρη σου κάνω που επισκέφτομαι το ιστολόγιό σου. ΤΟ οποίο βέβαια και δεν προόκειται να ξαναεπισκεφτώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι λαθροεποικιστές αναγκάστηκαν να φύγουν από την πατρίδα τους λόγω της απόγνωσης. Πούλησαν ότι είχαν, άφησαν φίλους και συγγενείς, τα έδωσαν όλα για ευκαιρία ζωής. Στην διαδρομή ανέχτηκαν κακουχίες που εσύ δεν έχεις βιώσει ούτε στον χειρότερο εφιάλτη σου και πολύ από αυτούς χάνουν την ζωή τους πριν φτάσουν στον προορισμό.

      Κι εσύ πιστεύεις ότι είσαι εσύ το θύμα. Για σένα είναι ληστές, εγκληματίες, λαθροάποικοι, σου χαλάν την γειτονιά. Προτιμάς να είχαν ψοφήσει πριν φύγουν πριν εισχωρήσουν στον δικό σου μικρόκοσμο.

      Κάνεις και μαθήματα ιστορίας τρομάρα σου. Ξέρεις και τι είναι φασισμός. Κοίτα στον καθρέπτη, εκεί θα δεις έναν φουκαρά ηλίθιο, ο οποίος είναι θύμα του φασισμού, αλλά δεν βλέπει πέρα από την μύτη του.

      Είσαι κι εσύ και αυτοί κι εμείς, όλοι θύματα του φασισμού. Δείξε αλληλεγγύη ρε κόπανε.

      Διαγραφή
  3. Α.K

    ΩΡΑ ΚΑΛΗ ΣΤΗΝ ΠΡΥΜΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΝΙΑ ΣΟΥ! Ουτε να τολμησεις να με ξαναεπισκεφτεις!

    Ακου ''χαρη μου εκανες''; !! Απο φασιστες, ομως, τι ηθος περιμενει κανεις; :((

    ΑπάντησηΔιαγραφή

"Tα ...πολλά λόγια δεν ειναι...φτώχεια! (Οι νεοφιλελευθερες,... ''σοσιαλδημοκρατικές'' και ..φασιστικές πολιτικες, ομως;)