30.9.09

Us OЯ Them



Us and OR Them

And after all we’re only ordinary  men.

Me, and you.

God only knows it’ s not what we would choose to do.
"Μέσα από τον ασυνάρτητο λόγο των δύο κατ' επίφασιν μονομάχων ξεπηδάνε οι ποινές που θα υποστούμε. Η συνείδησή μας στα μάτια τους παίρνει τη μορφή παλαβομάρας. Δε βρίσκουν καμία ευλογοφανή αιτία να εξηγήσουν πώς αρνιόμαστε ν' απαλλαγούμε από την έμμονη ιδέα μας περί ισότητας"

Forward he cried from the rear
And the front rank died.

"Η εμβρυακή πνευματική τους κατάσταση καθορίζει τη συμπεριφορά τους. Απέναντι στο αίτημα για τη ζωή του εργάτη, θυμίζουν εκείνον που μπροστά σ' έναν επαίτη ψάχνει αρκετή ώρα τα ψιλά του για να βρει το κέρμα που θεωρεί ότι πρέπει να δώσει".

And the general sat and the lines on the map


Moved from side to side.
Black and blue


And who knows which is which and who is who.

"Το σύστημα επιβιώνει γιατί στηρίζεται στο φόβο. Οι φορείς του είναι ανθρωπάκια που τρέμουν μη χάσουν τη βολή και την αξιοθρήνητη ζωούλα τους. Φοβούνται ο ένας τον άλλον. Για να θυμηθώ πάλι και πάντα τον αγαπημένο μου Σιοράν, η μόνη σχέση που έχουμε με όλον αυτόν το συρφετό είναι η σχέση που έχει μια φτυσιά μ' ένα άστρο. "

Up and down.
But in the end it’s only round and round.

"Η απόλυτη έλλειψη λογικής γεννά Κωστάκηδες, Γιωργάκηδες και μια θάλασσα από υποτακτικούς που μας βασανίζουν"

Haven’t you heard it’s a battle of words


The poster bearer cried.

Listen son, said the man with the gun
There’s room for you inside.

"Ψυχική ναυτία: αυτή είναι η κατάσταση που προκαλεί κάθε εμφάνιση Καρατζαφέρη. Είναι ο μόνος πολιτικός που κολακεύει τον εαυτό του δημόσια από τα ξημερώματα μέχρι τη βαθιά νύχτα. Εφευρέτης του Καρατζαφέρη είναι ο Μητσοτάκης, του οποίου η βιοτεχνία έχει το προνόμιο να ρίχνει στην αγορά μόνο ελαττωματικά προϊόντα. Ο Καραγκιόζης Νάρκισσος είναι η ταινία παραγωγής του ΛΑΟΣ, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Αρχηγός. Πρεμιέρα στις εκλογές. "

"I mean, they’re not gonna kill ya, so if you give ´em a quick short,
Sharp, shock, they won’t do it again. dig it? I mean he get off
Lightly, ´cos I would ‘ve given him a thrashing - I only hit him once!
It was only a difference of opinion, but really...I mean good manners
Don’ t cost nothing do they, eh?"

Down and out
It can’t be helped but there’s a lot of it about.

With, without.
And who’ll deny it’s what the fighting’s all about?

Out of the way, it’s a busy day
I’ve got things on my mind.

"Η εμείς ή αυτοί. Σ' αυτήν την αναμέτρηση, η περιφρόνηση απέναντι σε κάθε μέσο που μετέρχονται οι αντίπαλοί μας να είναι η πρώτη ύλη για τον καθένα.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα προστεθεί ακόμα μια γενιά στις άλλες δίχως πάθος και γνώμη θύμα θεάματος και του δικομματισμού.
Είναι προτιμότερο να μας πάρει, και να μας σηκώσει ο διάολος παρά να πέσουμε στα χέρια τους.
Καλλιέργησαν με υπομονή χρόνια ολόκληρα στον κινηματογράφο, στη λογοτεχνία και στα τραγούδια μας τον ήρωα, το μοναχικό καουμπόι σε συνθήκες ζωής σαν διαφήμιση του «Μάρλμπορο». Τίποτα χειρότερο.
Ετσι απροστάτευτος, ο καθένας βαδίζει προσποιούμενος ότι δε λυγίζει μπροστά στη στημένη μηχανή του κράτους. Οσοι βρισκόμαστε στις ίδιες γραμμές να μας γίνει συνείδηση ότι πρέπει να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Ετσι θα αποφύγουμε να γίνουμε αυτό που λέει η Αντιγόνη στην τραγωδία του Σοφοκλή για τον αδερφό της: «γλυκός για τ' όρνια θησαυρός» ".

For the want of the price of tea and a slice

The old man died.

"Ας μην τους κάνουμε τη χάρη. ''Η εμείς, ή αυτοί. "

(Προσαρμογη του "Us and Them" των Pink Floyd, πανω σ ενα κειμενο του ποιητη Γιωργου Κακουλιδη.)

28.9.09

Τα πάθη & οι φιλοσοφικές ιδέες του Charles Fourier


Τυχαια ανακάλυψα ενα βιβλιο που ειχε τον πολλα υποσχομενο τιτλο "Αναλυτικός κατάλογος των κερατάδων". Oμολογω δεν ηξερα οτι ο συγγραφεας και φιλόσοφος, Charles Fourier, (1772-1837), απο τους πρωτοπόρους των σοσιαλιστικών ιδεών και ένας από τους τρεις κορυφαίους εκπροσώπους του λεγόμενου ουτοπικού σοσιαλισμού [μαζι με τους Claude Henri Saint-Simon (1760-1825), και Robert Owen (1771-1858)], ασχοληθηκε εκτος των αλλων κοινωνικων θεωριών και με το θεμα του....κερατώματος, περιγραφοντας μαλιστα 75 εκδοχές!
Ο "κατά φαντασίαν", ο "φανφαρόνος", ο "αισχροκερδής", ο "απαθής", ο "δύστροπος", ο "ζητιάνος", ο "μεταθανάτιος", που του χαρίζει η γυναίκα του ένα παιδί δέκα, ή δώδεκα μήνες μετά την αποδημία του...Οι ανδρες σ αυτο το βιβλιο του Fourier εμφανιζονται ξεγελασμένοι, ατιμασμένοι, συκοφαντημένοι, πάντα ομως γελοιοποιημένοι.
Ο Fourier θεωρούσε τον γάμο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ο πολιτισμός καταδιώκει τα πάθη και το κεράτωμα απλα σαν φυσικη απελευθέρωση των αναχαιτισμένων παθών.
Πρώιμος φεμινιστής και θεωρητικός του ελεύθερου έρωτα ο Fourier δεν φορτώνει ποτέ τις γυναικες με ευθύνες και ενοχες, επειδη θεωρει τις επιθυμίες, σαν "χρήσιμες στην κοινωνία της αρμονίας".Ο Fourier, εχοντας μεγαλυτερη εκτιμηση στις γυναικες, πιστευε ότι οι άνδρες είναι ανίκανοι να τις κρατήσουν. Οι γυναίκες, συμφωνα με τον Fourier δεν απιστούν τόσο από επιθυμία εκδίκησης όσο από επιθυμία εξέγερσης και αυτοδιάθεσης. Όταν "η φύση μιλά στις αισθήσεις τους", δεν χάνουν ευκαιρία να αποδεχθούν "τις ενισχύσεις ενός αγαθοεργού γείτονα, μνηστήρα, θαυμαστή".
Μεσα απο την αξιολόγηση των κερατάδων, ο Fourier, αξιολογεί κυριως στάσεις ζωής, σε μια εποχή που η κοινωνία της εποχης του στρεφεται σ έναν νέο συντηρητισμό (η Γαλλική Επανάσταση έχει τελειώσει με το πραξικόπημα του Βοναπάρτη, που εγινε Ύπατος), οπότε τα σχόλιά του ταιριάζουν και στην εποχη μας.
Ειρωνευεται τους "Παιδαγωγούς κερατάδες", στους οποίους εντάσσονται, όπως λέει, και πολλοί φιλόσοφοι, που "κολακεύουν τη μητέρα, ώστε να νυμφευθούν την κόρη, την οποία θεωρούν αδιάφθορη", επειδή εχει πλαστει στο να αντιμετωπίζει ...εγκεφαλικά τις συγκινήσεις, αλλά προκειται να τη παθουν από εκείνους που θα έρθουν να την κατακτήσουν με τις αισθήσεις τους.
Πολύ πιο επιδέξιοι είναι, αντίθετα, οι "υπεράνω", επειδη "μετατρέπουν το κέρατο σε τρόπαιο": Παντρεύονται μια ωραία γυναίκα, την παρουσιάζουν με λαμπρότητα, και μετα την παραδίδουν έναντι μιας υψηλής θέσης, ή μιας άλλης σπουδαίας ευκαιρίας...
Ο πιο αξιέπαινος, κερατάς κατα τον Fourier είναι ο "καθαρός": "ο έντιμος ζηλιάρης που δεν δίνει λαβή σε αστεϊσμούς". Ωστόσο ο ίδιος ο Fourier αν ήταν παντρεμένος, θα επιθυμούσε, όπως γράφει, τον τίτλο του "συνετού κερατά", ο οποίος συμφωνεί με τη γυναίκα του να απολαμβάνουν αμοιβαία "ελευθερία, φιλοφρονήσεις, προστασία και φιλία".


Ο Fourier, σαν φιλοσοφος, οραματιζόταν μια κοινωνία μικρών αυτόνομων μονάδων, (φαλανστηρίων, από την ελληνική λέξη φάλαγξ) όπου θα ίσχυε η κοινοκτημοσύνη των αγαθών. Η ανθρώπινη φύση πιστευε οτι είναι γεμάτη δημιουργικά πάθη, που θα πρέπει να διοχετευθούν στην παραγωγική εργασία. Ήταν, κατά των μεγάλων βιομηχανικών συγκροτημάτων και θεωρούσε ότι η κατανομή της εργασίας μεσα σε τετοιες μοναδες εξαφάνιζε το άτομο. Η ανθρώπινη φύση πρέπει να απελευθερώνεται και να αφήνεται να αυτενεργεί μέσα σε μικρές συνεταιριστικές μονάδες, με αρμονικό καταμερισμό της εργασίας και πίστευε στην αγαθότητα της ανθρώπινης φύσης και στη δυνατότητα μιας ηθικής επανάστασης που θα προσφέρει στους ανθρώπους την αληθινή ευτυχία.


 Οι υποδείξεις του για την οργάνωση της κοινοβιακής ζωής ενδιαφέρουν τη κοινωνική ψυχολογία. Ο θαυμασμος του Εngels για τις αναλυτικες ικανοτητες του Fourier ειναι ξεκαθαρες στο βιβλιο του Anti-Dühring, οπου ισχυριζεται οτι ο "Fourier ... χρησιμοποιει τη διαλεκτικη μεθοδο με τον ιδιο the αριστουργηματικο τροπο οπως ο συγχρονος του Hegel". Το ονομα του Fourier ειχε γραφει στο τοιχο του Kρεμλινου μετα την επανασταση των Μπολσεβικων τον Οκτωβρη του 1917. Αλλα βεβαια δεν αποτελει εκπληξη αφου οι Marx, Engels και Lenin αναφερουν τον ουτοπικο σοσιαλισμο σαν μια απο τις τρεις πηγες του Mαρξισμου.
Ο Fourier θεωρήθηκε και πρόδρομος της ψυχανάλυσης, πίστευε στην απόλυτη σεξουαλική ελευθερία οπως και σε ορισμένες παιδαγωγικες θεωριες, που εδιναν έμφαση στον αυθορμητισμό και στις κλίσεις των παιδιών. 
Hταν εναντια στη χρήση βίας: "Οτιδήποτε βασίζεται στη βία, είναι εύθραυστο και υποδηλώνει την απουσία ευφυΐας", έγραψε για τις κοινότητες των Ιησουϊτών στην Παραγουάη.
Υπερασπιζοταν τις ομοφυλοφιλικες σχεσεις, σαν τη προσωπικη επιλογη καποιων. Οι ερωτικές σχέσεις, πιστευε, δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την αποκλειστικότητα ενός μονογαμικού γάμου και ασκουσε συνεχώς κριτική στην αστική οικογένεια και στον θεσμό του γάμου που οδηγούν σε απομόνωση, εγωϊσμό και εχθρότητα , άρα λεει οτι είναι ουσιαστικά αντικοινωνικοί θεσμοί.

"Ακόμη και αν η συζυγική ζωή προστατεύει από ορισμένα μειονεκτήματα της αγαμίας, δεν προσφέρει εντούτοις ποτέ κάποια θετική ευτυχία, ούτε και σε περίπτωση που θα επικρατούσε ανάμεσα στους συζύγους τέλεια ομοθυμία και κατανόηση. Γιατί αν τα δύο άτομα αλληλοσυμπληρώνονται επιτυχώς ως προς τον χαρακτήρα τους, τότε τίποτα δεν τους εμποδίζει να ζήσουν μαζί με μια ρύθμιση που ο έρωτας είναι ελεύθερος και η σπιτική ζωή διαφορετικά οργανωμένη. Ο θεσμος του γαμου επιτρέπει να ισχύει μόνο εκείνη η μορφή του έρωτα, που είναι απαραίτητη για την αναπαραγωγή της ζωής. Δεν είναι δυνατόν να φανταστούμε καμιά άλλη κοινωνική ρύθμιση που θα ψαλίδιζε τόσο πολύ τα φτερά του έρωτα..."

Όπως και ο de Sade, που ηταν ομως μεγαλύτερός του κατά 32 χρόνια, ο Charles Fourier έζησε την Επανάσταση και τράβηξε στα άκρα τις ιδέες του Διαφωτισμού για να τις ανατρέψει καλύτερα. Η βασική διαφορά είναι ότι ο de Sade γίνεται φιλόσοφος του "κακού" όταν παρουσιάζει κάθε επιθυμία ως φυσική, ενώ ο Fourier ονειρεύεται μια ακτινοβόλο ανθρωπότητα, όπου όλες οι επιθυμίες θα εκπληρώνονται εφόσον είναι από τη φύση τους χρήσιμες στην κοινωνία της αρμονίας, υπό τον όρο ότι "δεν θα βλάπτουν και δε θα θίγουν τον άλλον".......

"If your sciences dictated by wisdom have served only to perpetuate poverty and strife, give us rather sciences dictated by folly, provided that they quiet furies and relieve the miseries of peoples"

Charles Fourier, Théorie des Quatres Mouvements et des Destinées Générales, The Theory of the Four Movements

Πηγες: wikipedia,
Indymedia, The History Guide
TANEA

24.9.09

Mιά παλιά πόρτα στο Fårö


"....O Ingmar εχτισε τοτε το σπιτι αυτο στo νησι Fårö για εμενα, εκεινον και τη μικρη μας κορη. Δεν υπαρχουν, πια εκει ουτε επιπλα, ουτε πινακες, τιποτα.... Το σπιτι δωθηκε για πλειστηριασμο οπως ηθελε ο Ιngmar, αλλα υπαρχει κατι που θα ηθελα να εχω….

Καθε μερα πανω στη πορτα του γραφειου του ζωγραφιζαμε κατι, μια καρδια, ενα σταυρο, ενα ματι με δακρυ, οπως ακριβως τυχαινε να ειναι η μερα, για εμας...Και αυτη η πορτα εμεινε ολα αυτα τα χρονια εκει.....
Οταν o Ιngmar ξαναπαντρευτηκε και ειδε οτι  ειχαν σβησει (απο τον ηλιο που επεφτε επανω) μερικες απο τις ζωγραφιες που ειχαμε κανει, πηρε λιγο χρωμα και τις εβαψε απο πανω ωστε να διατηρηθουν.
Την πορτα την αφησαν ανεπαφη οι επομενες γυναικες που εμειναν στο ιδιο σπιτι... Ισως καποια στιγμη να παω να ξεβιδωσω τη πορτα αυτη και να τη παρω...Ειναι η πορτα μου και το ημερολογιο μας....Δεν νομιζω να την εχουν προσεξει....'' [ χαμογελασε ]

Δεν υπαρχει, πια η πορτα αυτη, της ειπαν αργοτερα, απο το τηλεοπτικο συνεργειο….

(Αποσπ. απο προσφ. συνεντευξη της Liv Ullmann, ηθοποιου & συντροφου του Ιngmar Bergman)

23.9.09

Walk UNAфRAID and conquer fear

Η ζωή ήταν καποτε απλή σ εκεινο το τοπο. Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονταν, τοτε, για τα χρήματα και δεν ήταν άπληστοι. Δεν υπήρχε ειρωνεία, ουτε σαρκασμός στα λόγια τους, ενώ η αλήθεια και η ειλικρίνεια ηταν φανερη σε ό τι έλεγαν....

Αργοτερα ομως ''εγκλωβ
ιστηκαν''. Καποιοι αρχισαν να τους λενε οτι βρίσκονται υπό συνεχή απειλή από καποια ξενοφερτα "πλάσματα", που ζούνε μακρια τους, σε αποσταση ασφαλειας, με τα οποια ομως κανεις δεν καταφερνει να ερθει σε επαφη.
Η απομονωση αυτη φερνει το φοβο που δηλητηριάζει τη ζωή τους. Καποτε ομως οταν χρειαστηκε καποιος να αψηφήσει τα "πλάσματα" αυτα και το νικήσει το φόβο - διασχίζοντας το δάσος (να φέρει φάρμακα για έναν τραυματία που κινδυνεύει να πεθάνει), ανακαλυπτει τη δικαιολογία για την αυτοαπομόνωση των ανθρώπων αυτων....
"Μην πάτε εκει ποτέ. Εκεί περιμένουν. Μην αφήσετε το "απαγορευμένο χρώμα" να φανεί. Έρχονται…"

"Η απόφαση για την ίδρυσή του ΛΑ.Ο.Σ. πάρθηκε μετά τη διαπίστωση ότι τα λεγόμενα «μεγάλα κόμματα» όχι μόνον στερούνται οράματος για την πρόοδο του λαού και της χώρας μας, αλλά επιπλέον δεν αντέχουν την αλήθεια και τείνουν να παρασύρουν την πατρίδα μας σε επικίνδυνες περιπέτειες (!) με την πολιτική και τον ενδοτισμό τους σε ξένα κέντρα αποφάσεων. Η ίδρυση του ΛΑ.Ο.Σ. έγινε για να αντιμετωπιστούν οι δύο εθνικές αναγκαιότητες που δημιουργήθηκαν από την αδιέξοδη πολιτική των όσων κυβέρνησαν τη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες, η ανάγκη για αποκατάστασητης λαϊκής κυριαρχίας και η ανάγκη για ανατροπή του κατεστημένου που καταδυναστεύει τη χώρα μας και την οδηγεί σε βαθμιαίο αφελληνισμό και υποδούλωση" (!)
"Θεωρούμε, ότι η στρατηγική αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος με την μετανάστευση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για την Ελλάδα καθώς, λόγω του μικρού αριθμού των κατοίκων της, έχει ήδη αλλοιωθεί σημαντικά η αναλογία του πληθυσμού της……
.....Προτείνουμε να διεξαχθεί δημοψήφισμα για να αποφασίσει ο ίδιος ο Ελληνικός λαός......αναλογιζόμενοι το ότι οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν και θυσίασαν τη ζωή τους για να γίνει και να μείνει η Ελλάδα Ελληνική και ελεύθερη" (!).
……Ως προς το θέμα της «εισαγόμενης εγκληματικότητας» θεωρούμε ότι αποτελεί ένα θέμα που σχετίζεται άμεσα με τον μεγάλο αριθμό παράνομων οικονομικών μεταναστών, τα προβλήματα επιβίωσης που αντιμετωπίζουν και τη δημιουργία ανάμεσά τους κλειστών ομάδων παρανόμων που η αστυνομία δυσκολεύεται (!!) να εισέλθει σε αυτές και να τις ελέγξει" (!!!) (Aπο το Πλαισιο Θεσεων του ΛΑ.Ο.Σ)

Η επιδραση του φοβου λοιπον, στη ζωή μιας κοινότητας, μιας χωρας που ζει καθημερινά με την ανασφάλεια για τη ζωή και την υγεια των κατοικων της, με ειδήσεις που καθημερινα μιλανε για τρομοκρατικα χτυπηματα, βια, απαγωγές, για τον φόβο της απολυσης, για τον μπαμπουλα της ανεργιας και της κρισης που "παραλυει" χειροτερα κι απο τον ...."Εξορκιστη"...
Ο Βertrand Russel ειπε καποτε "To conquer fear is the beginning of wisdom" (Το να νικήσεις τον φόβο ειναι η αρχη της σοφιας).
Ισως ομως ουτε ο ιδιος ο M. Night Shyamalan στη ταινια του "Τhe Village" (Ελλ. αποδ. To Σκοτεινό Χωριό), να μην ειχε σκεφτει οτι καποιοι που ξεδιαντροπα και παλι ζητανε τη ψηφο του κοσμου εφαρμοζουν ηδη (ή σκοπευουν να εφαρμοσουν) ολοι τους πιστά το ξενοφοβικο σεναριο του, με τις πολιτικες αποκλεισμου μεταναστων (ή και εγκλεισμου τους σε στρατοπεδα) σε καθημερινη βαση....

Να πεσει τωρα αυλαια και με υποτιτλισμο "ΤΕΛΟΣ" στα μαυρα, σκοτεινα σεναρια τους....Walk Unafraid!



(chorus)
Ι will walk unafraid
I'll be clumsy instead
Hold my love me or leave me
High
As the sun comes up, as the moon goes down
These heavy notions creep around
It makes me think
Long ago I was brought into this life, a little lamb
A little lamb
Courageous, stumbling
Fearless was my middle name
But somewhere there I
Lost my way
Everyone walks the same
Expecting me to step
The narrow path they've laid
They claim to

(chorus)
Walk unafraid
I'll be clumsy instead
Hold my love me or leave me
High

Say "keep within the boundaries if you want to play"
Say "contradiction only makes it harder"
How can I be
What I want to be?
When all I want to do is strip away
These stilled constraints
And crush this charade
Shred this sad masquerade
I don't need no persuading
I'll trip, fall, pick myself up and

(rep. chorus)

If I have a bag of rocks to carry as I go
I just want to hold my head up high
I don't care what I have to step over
I'm prepared to look you in the eye
Look me in the eye
And if you see familiarity
Then celebrate the contradiction
Help me when I fall to

21.9.09

1 ώρα, 10 χιλιόμετρα....

Ποτε δεν ημουν του πρωινου ωραριου, αλλα για τρεξιμο αργα το απογευμα, το απεκλεισα με τη πρωτη....Οι εικονες μαζι με σκεψεις που μου ηρθαν στο μυαλο ηταν εντελως αποτρεπτικες... Εχω δει και τα απειρα thrillers, οπου γυναικες τρεχουν σε ενα παρκο, ακουγοντας ταυτοχρονα μουσικη απο ipod, ενω ο... κινδυνος, "παραμονευει" καπου.....
Oυτε να το σκεφτομαι για μουσικη, οταν τρεχω, ισως να μην ειμαι τελικα τοσο θαραλλεα, αλλα αυτο που ξερω καλα ειναι οτι θελω ν ακουω τι γινεται γυρω μου.
Εχω ακουσει γνωστες να λενε οτι κουβαλανε pepparsprej, κλπ....''εξοπλισμο'', για καθε περιπτωση....Ναι, και εγω το σκεφτομαι, πολλες φορες, αλλα πως να τρεξεις, μ ολα αυτα μαζι;
Ετσι μετα απο ...ωριμη σκεψη ξεκινησα για το Ηaga, γυρω στις 13.00. Στην αρχη με γρηγορο βημα, μετά, τρεξιμο και ξανα γρηγορο βημα, χωρις ομως διαλειμματα, (ετσι υποσχεθηκα στον εαυτο μου).
Δε χρειαζεται να τρεχει κανεις πολυ γρηγορα, μονο να κραταει ενα γρηγορο ρυθμο και να σκεφτεται το στοχο, ενα σεμνο και πολυ προσωπικο...photo finish, οπως το φανταζομαι...
Ειχε βρεξει τελευταια, αλλα προχθες αισθανθηκα τυχερη, ειχε πολυ ηλιο, ολη την ημερα. Αυτο κι αν ειναι τυχη για τα μερη αυτα....
Φθανοντας στο παρκο ειδα μια ομαδα εφηβων, σκορπισμενους, εδω κι εκει, σιγουρα απο καποιο σχολειο της περιοχης, που εκαναν orienteringΠαντα το θεωρουσα ενα "σπορ" για…töntar (nerds!), αλλά, τι να πουν κι οι μαθητες οταν οι δασκαλοι αποφασιζουν;
Τα φυλλα εχουν τωρα αρχισει να παιρνουν το φθινοπωριατικο τους χρωμα,
ο αερας ειναι λιγο κρυος, μονο εκει που φεγγει ο ηλιος ζεσταινει....Στα σκιερα μερη του δασους μυριζει υγρασια, ενω πολλες αλλες μυρωδιες ...ανακατευονται με ...κοπρια απο τους σταβλους, αλλο ενα ...ευγενες σπορ, που...δεν ειναι για μενα....
Καποιοι μαζευουν kantarell, στο δασος. Τωρα που τους ειδα θυμηθηκα τη σαλτσα με μανιταρια και σκορδο, που παει μια χαρα με....κοκκινο κρασι, (+σε ποτηρι με ποδι, ...να μη τα ξαναλεμε!) :)
Eχω ηδη σκασει απο τη ζεστη, αλλα συνεχιζω, εκει...Δεν παιρνω μπουκαλι με νερο, μαζι μου...(Για...töntar και αυτο!) Oταν φθασω στο σπιτι θα πιω...(ολη τη λιμνη!) και θα ξεδιψασω!
Ενα ελαφι περασε, απο διπλα μου σαν ''βολιδα'', και εξαφανιστηκε μεσα στα δεντρα....Σημερα δεν ειδα ουτε ουτε ενα λαγο, στη διαδρομη, οπως αλλες φορες. Εφτασα σπιτι μεσα στον ιδρωτα,....κατευχαριστημενη ομως για την προσωπικη αντοχη. Δεν ειμαι εικοσι χρονων,...άλλο, αν πολλες φορες νιωθω ετσι...

1 ωρα....10 χιλιομετρα. Αισθανεσαι την ενεργεια στο σωμα, η καρδια, τωρα, χτυπαει πιο δυνατα...Τοτε ειναι που νοιωθεις ενα με τη φυση γυρω και αναποφευκτα οικτιρεις, για αλλη μια φορα, αυτους που βαζουν φωτιες στην Ελλαδα και μαζι οσους πολιτικους και πολιτικες τους καλυπτουν, χρονια τωρα...

Untitled from Elva on Vimeo.

16.9.09

Aρραβωνες & μονόπετρα, βαλε γραμματα χασαπη!

"Ο αρραβώνας, καθως και οι….επετειοι του (!), oπως διαβαζα σ ενα αξιολογο- κατα τα αλλα- site μιας εταιρειας, (L.F.S.), που αναλαμβανει τετοιες μπιζνες, "αποτελουν έθιμο με μεγάλη σημασία για το ξεκίνημα της κοινής πορείας του ζευγαριού"!

(Τι μας λετε; Και εγω που νομιζα οτι το σημαντικο ειναι η…ιδια η σχεση! Ειμαι πολυ πισω, μιλαμε....) Συνεχιζω την μελετη του αξιολογου αυτου κειμενου...

"Την ιδιαίτερη αυτή, για το ζευγος, ημέρα νομιμοποιείται ετσι η σχέση και παράλληλα πραγματοποιείται και η επίσημη γνωριμία αμφοτερων των οικογενειών".(Μα τετοια εξυπηρετησις, ....μας σκλαβωνετε!! Καλα, υπαρχουν και καποιοι που δεν καταφερνουν να ''χωρισουν δυο γαιδαρων αχυρα'', οπως λεγεται και να φερουν τους γονεις της μιας οικογενειας να γνωρισει, επιτελους, τους γονεις της αλλης και να...αλληλοσυμπαθηθουν ομολογουμενως...Tοτε, εννοειται οτι χρειαζομαστε την L.F.S. !

"Αν θέλετε να αφήσετε τις καλύτερες εντυπώσεις, καθώς επισης και να προϊδεάσετε τους συγγενείς σας για τη ¨μεγάλη¨ μέρα του μυστηριου, δεν έχετε να κάνετε τίποτε καλύτερο από το να επισκεφτείτε την L.F.S. και τους εξπερ μας. Έχουμε πρωτότυπες ιδέες και συμφέρουσες λύσεις να προτείνουμε, είτε επιθυμείτε έναν παραδοσιακό αρραβώνα, με πολυ στενό οικογενειακό κύκλο, 300 ατομων, είτε μια εντυπωσιακή γιορτή με πολύ κόσμο''

(Ποσες χιλιαδες πανω κατω, εννοουν;)

Υπό την διευθυνση της L.F.S. θα βρείτε ό,τι χρειάζεστε για την ημερα τoυ αρραβώνα σας:
1.Χώροι για δεξιώσεις, τεραστιες αίθουσες, κτήματα, (κατι σαν τα αγροκτηματα Αrosa, στην Ελβετια, με τις αγελαδες... )
2. Διακόσμηση σπιτιού ή δεξίωσης, (α la Disneyland!)
3. Catering, Μουσική με DJ alive (not…dead!)
4. Orchestras, Οperas, (Μoonlight serenades και δεν συμμαζευεται)
5. Φωτογράφησεις, βιδεοσκόπησεις, (you name it, we have it!)

Δώστε μας, λοιπόν, την εγκριση να δημιουργήσουμε μια εντελως ξεχωριστή βραδια για εσας και εσείς .....(relax and enjoy the experience, την οποια θα.... χρυσοπληρωσετε, no doubt about it!) γιορτάζοντας με τα αγαπημένα σας πρόσωπα, (που μετα απο ενα τετοιο κιτσατο και πανακριβο show, αμφιβαλλω αν θα συνεχισουν να ειναι ολα....''αγαπημενα''!! )

Για οσους και οσες, παρ ολα αυτα, δεν πειστηκαν και θελουν να δοκιμασουν το...ιερον εθιμον του αρραβωνος, να και ενας μικρος ''οδηγος'' για κοσμο που εχει χασει τον μπουσουλα, (απο την πολυ αγαπη, ή τα πολλα εξοδα, σε τελικη αναλυση το ιδιο ειναι....)

1. Τι ...κάνουμε στον αρραβώνα; (Ελα ντε, εδω σε θελω....)
2. Σε ποιο χέρι φοριέται το ...μονόπετρο; (Δε θελω γελια, εδω, ειναι πολυ μια ...χρησιμη ερωτηση!) 

3. Χρειάζεται να στολίσω το σπίτι; (Οχι, ρε παιδι μου, άστο στo ...μαυρο χάλι που συνηθως ειναι.....) 
4. Θα γίνει το τραπέζι σε …χάνι (οχι της Γραβιας, το...αλλο!) και δεν ξερω τι να φορεσω; (Ριξε ενα ....τραπεζομαντηλο πανω σου και βουρ!)
5. Η πρόταση γάμου θα γίνει μετά τον αρραβώνα; (Οχι, καλυτερα πριν, να γλυτωσουμε και τα….εξοδα, μη πω..) 

6. Πως να φτιάξω το μαλλι, αν δεν έχει κομμωτήριο εκεί; (Αστα τα μαλλακια σου ανακατωμενα....) 
7. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των οικογενειών για την επίπλωση του σπιτιού; (ΙKEA και παλι …ΙΚΕΑ, min kärα vän...) 
8. Πόσο ασυνήθιστο και κακό θα ήταν αν του έκανα έκπληξη και αγόραζα τις βέρες χωρις να το...ξερει; (Ηasta la vista, baby, or…C U later, alligator!) Aν δεν πιστευετε οτι υπαρχει κοσμος που κανει τετοιες ερωτησεις, θαυμάστε εδω !

(Στον Ν. που σημερα μου εβαλε ''δυσκολα'',…..νομιζει!) :-)

15.9.09

Yevtushenko, Kalatozov & "Soy Cuba"

I am Cuba
Once Christopher Columbus landed here.
He wrote in his diary:
”This is the most beautiful land ever seen by human eyes.“
Thank you Señor Columbus.
When you saw me for the first time,
I was singing and laughing.
I waved the fronds of my palms to greet your sails.
I thought your ships brought happiness.
I am Cuba.
Ships took my sugar and left me tears...
Strange thing — sugar, Señor Columbus.
It contains so many tears, but it is sweet...

Αυτες τις μερες διαβασα οτι προβαλλεται στην Αθηνα, η ταινια- αριστουργημα, "Soy Cuba" (Είμαι η Κούβα) των Mikhail Kalatozov, ("Οταν περνούν οι γερανοί"), Enrique Pineda Barnet και σε σεναριο του ποιητη Yevgeny Yevtushenko, ενος απο τους πιο σημαντικους ποιητες της εποχής. Μια ποιητική ταινία-ύμνος για την κουβανέζικη επανάσταση, γυρισμένη με μαεστρια, το 1964.

Εδω προβαλλεται η Κούβα πριν από την επανάσταση του Κάστρο μέσα από 4 διαφορετικές ιστορίες, σε μια εκπληκτικής- για την εποχη- τεχνικής και ομορφιάς ταινία, σε επανέκδοση, που τίποτα δεν έχασε από τη φρεσκάδα και την πρωτοτυπία της.
Η ανάγκη της επανάστασης στο δικτατορικό καθεστώς υπό αμερικανικές ευλογίες, οπως και βοηθεια, του Μπατίστα είναι στο επίκεντρο της εξοχης αυτης ταινίας.
Από την πρώτη κιόλας εναερια λήψη, με τα δάση του νησιού, ο θεατής έχει πραγματικα την αίσθηση πως έχει να κάνει μ' ένα σκηνοθετη που όχι μόνο ξέρει να κινηματογραφεί με έμπνευση, αλλά και να φτιάχνει εικαστικά τελειες, πρωτότυπες εικόνες. Δεν είναι τυχαίο το ότι η ταινία αναπαλαιώθηκε και παρουσιάστηκε πρόσφατα στην Αμερική από τους Martin Scorsese και Francis Ford Coppola, στη μορφή που σήμερα φτάνει και σε μας.
Μέσα από τις τεσσερις αυτες διαφορετικές ιστορίες, ο Kalatozov παρουσιάζει την κατάσταση στην προεπαναστατική Κούβα, δείχνοντας μέσα από τα κοινωνικά προβλήματα οπως την εξευτελιστική κατάσταση της γυναίκας, την αρπαγή της γης για λογαριασμό της αμερικανικής
United Fruit Co, τα απάνθρωπα, κατασταλτικά αστυνομικά μέτρα ενάντια στους διαμαρτυρόμενους φοιτητές, την αμερικανική παρουσία στο νησί με ό τι χειρότερο είχε να παρουσιάσει) την ανάγκη μιας αλλαγής, που τελικα μόνο μια επανάσταση μπορούσε να επιφέρει.

I am Cuba.
Why are you running away?
You came here to have fun.
Go ahead, have fun!
Isn’t this a happy picture?
Don’t avert your eyes. Look!
I am Cuba.
For you, I am the casino, the bar, hotels and brothels.
But the hands of these children and old people are also me.
I am Cuba.


H τεχνική του Kalatozov και ο τροπος που αφηγειται τις ιστορίες του ειναι αριστουργηματικη. H ταινία περιέχει και άλλα εκπληκτικά, πλάνα: όπως το μεγάλης διάρκειας μονοπλάνο που ξεκινά από την κορυφή ενός ξενοδοχείου για να καταλήξει στην πισίνα κάτω από το νερό, ή ενα αλλο που ξεκινάει στους δρόμους με τους διαδηλωτές για να φθασει τελικα σ' ένα εργοστάσιο κατασκευής πούρων.

I am Cuba.
There are two paths for people when they are born.
The path of slavery — it crushes and decays.
And the path of the star — it illuminates but kills.
These are the words of José Marti.
You will choose the star.
Your path will be hard, and it will be marked by blood.
But in the name of justice wherever a single person goes,
thousands more will rise up.
And when there will be no more people,
then the stones will rise up.
I am Cuba.


Ο Mikhail Kalatozov δηλωσε τοτε κατι που και ο Κen Loach πιστευει και ακολουθει στις ταινιες του: "Δεν επέλεξα έμπειρους ηθοποιούς- κάποιοι δεν έχουν παίξει ποτέ, ενώ άλλοι είναι απλά στο ξεκίνημα. Πιστεύω ότι ο κινηματογράφος δεν απαιτεί επαγγελματίες ηθοποιούς, γιατί αυτό που μετρά περισσότερο από ο,τιδήποτε είναι η ανθρώπινη παρουσία. Αυτό είναι που δημιουργεί έναν χαρακτήρα στη μεγάλη οθόνη".
H ταινια "Soy Cuba" γυριστηκε, οπως διαβασα, με την κάμερα στο χέρι, συνδυάζοντας τα στοιχεία του ρεαλιστικου κινηματογραφου με τον κλασσικό σοβιετικό κινηματογράφο του
Sergei Eisenstein.

Don't miss it!!

Πηγες: wikipedia
Critics.gr
Cinephilia.gr

13.9.09

Lifestyle διχασμός.....

"Oλο και πιο συχνά πιάνω τον εαυτό μου θυμωμένο με φίλους και οικείους. Προοδευτικοί, δημοκρατικοί άνθρωποι που πορεύτηκαν έντιμα μια ζωή, βρίσκονται τώρα να εκφράζουν ιδέες που με κάνουν έξαλλη, ρατσιστικές, ξενοφοβικές, βίαιες σκέψεις. Nτρέπομαι για τις μπούρδες που αραδιάζει ο πατέρας, όπως τις ξεπατικώνει από τα άτιμα τα δελτία. η φίλη και παλιά συμφοιτήτρια - είσαι και κοινωνικός επιστήμονας πανάθεμά σε! O γείτονάς μου που δηλώνει κουμουνιστής - ρατσιστής.
O πατέρας της αγαπημένης μου φίλης, νομικός που υπεράσπιζε πάντα τα ανθρώπινα δικαιώματα (και δωρεάν μάλιστα) και τώρα γυρίζει την πλάτη στον καταυλισμό της Πάτρας και στο κολαστήριο της Παγανής. O αγαπημένος μου θείος, γιος καπνεργάτη αγωνιστή, που κυριολεκτικά χοροπηδάει από την ιερή αγανάκτηση για ΕΚΕΙΝΟΥΣ. τους μιαρούς, τους βρομιάρηδες, τους σιχαμένους. τι θέλουν εδώ; να πάνε πίσω στις πατρίδες τους!επιχειρήματα κλισέ, τίγκα στον πανικό που τους σερβίρεται από τα ΜΜΕ. "ΚΥΜΑΤΑ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ..." και στο "κύματα" ο άνκορ μαν βάζει πολλά "υ", έτσι για να γίνει χορταστικό το κύμα, ισάξιο της φυσικής καταστροφής που επέρχεται μαζί με την πλαστική βάρκα από την Τουρκία.
Αυτή η πολιτική του διαίρει και βασίλευε, έκανε περισσότερο κακό από ότι μπορούμε να αντιληφθούμε. το μεταναστευτικό ζήτημα, όπως το αποκαλούν, η "λαθρομετανάστευση" κατά άλλους (όρο που σας ενημερώνω αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας) χρησιμοποιήθηκε ως ατζέντα πολιτικής επιβολής και δόλωμα προσέλκυσης πελατών, τηλεθεατών, αναγνωστών και ψηφοφόρων. δηλαδή το ένα και το αυτό!

Να σημειώσω εδώ την καζούρα που τρώω από τους διάφορους συνεργάτες στα παγκόσμια φόρα, όταν καμιά φορά "χαμένο στη μετάφραση" περιλαμβάνω στα αγγλικά μου κείμενα αυτόν τον όρο: illegal immigrant. Φυσικά και το βρίσκουν παρανοϊκό. Και ποιος είναι νόμιμος μετανάστης; με ρωτάνε...
Oμως η ιστορία αυτή έχει ήδη ριζώσει βαθιά μέσα στις ετοιμοπόλεμες ελληνικές ψυχές μας. νομίζω όμως ότι περισσότερο δυσανασχετώ με τη δεύτερη και τρίτη γενιά ελλήνων προσφύγων.

Εκείνους που σαν και εμένα δε ζήσανε την προσφυγιά, αλλά την κουβαλάνε στο DNA τους. καθώς το αποτύπωμα της φρίκης αυτής τραβάει πολλές γενιές μετά, μου είναι αδύνατο να μη μπω στη θέση αυτών των ανθρώπων που δεν έχουν τίποτα πάρα μόνο την ελπίδα τους, όχι για μια καλύτερη ζωή, παρά μόνο για την ίδια τους τη ζωή!πρόσφατα έγραφα ένα ενθουσιώδες κείμενο για ένα επικείμενο project, το οποίο αγαπάω πολύ επειδή είναι μια ιδιαίτερα καλή πρακτική.

Eγραφα λοιπόν ότι "τι νόημα έχει να κουνήσεις δασκαλίστικα το δάχτυλο σε όσους έχουν και αναπαράγουν στερεότυπα, φοβίες και ρατσισμό, αν δεν τους δώσεις τη δυνατότητα να γνωρίσουν εκείνο που φοβούνται;"
Eμείς όμως, σκέφτομαι, οι Ελληνες τη ζήσαμε την προσφυγιά και την μετανάστευση, είναι αποτυπωμένες στη συλλογική μας συνείδηση…και μετά πάλι λέω, άσε, η life style ρατσιστική προπαγάνδα έκανε πολύ καλά τη δουλειά της. Αυτό της το αναγνωρίζω! Και life style πολιτική και life style κυβερνήσεις και life style φιλανθρωπία και life style παιδεία και life style φασίστες! Aυτό ειδικά το τελευταίο δεν το ξεπερνάω με τίποτα....."

Αντιγραφή απο "
σούπα από κόκκαλο"

Ευχαριστω την αγαπητη φιλη @kokalina, γιατι με το κειμενο της εκφραζει και δικες μου σκεψεις και ανησυχιες...

11.9.09

To άλλο πρόσωπο της εκμετάλλευσης/ ''When Borat came to town''



Λεγομαι Carmen, ειμαι 17 χρονων και μενω στο Glod, ενα χωριό Ρομά, στη σκιά των Καρπαθίων βορειοδυτικά απ το Βουκουρεστι... Ονειρεύομαι μια ζωή, μακριά από το χωριο μας, οπου τιποτα δεν συμβαινει... Η ζωή εδω είναι σκληρή. Τα αλογα και γαϊδουράκια είναι τα μονα μεταφορικα μας μεσα. Οι περισσότεροι άνθρωποι στο χωριο μαζευουν παλιοσίδερα, ή δουλευουν οπως μπορουν σε κατι αγονα κομματια γης..

Μια μερα, τρία χρόνια πριν, ηρθε εδω ενα συνεργειο απο το Hollywood για να κάνει ένα "ντοκυμαντέρ" για τη ζωή μας, και εδωσαν σε οσους απο τους 1.000 κατοίκους, συμμετείχαν, σαν αμοιβη € 3.
Ο ψηλός, ξερακιανός παρουσιαστής με μουστακι μας φάνηκε λίγο περίεργος στις απαιτησεις του, αλλα τι ξερουμε κι εμεις απο τους τρόπους του κόσμου της τηλεόρασης; Δεν σκεφτηκαμε να πουμε τιποτα όταν ο "Borat", (που δεν ξεραμε οτι ηταν ο κωμικος Sacha Baron Cohen), επεμενε να βαλει μια ...αγελάδα μεσα σ ένα από τα σπίτια μας, για να γυρισει μια σκηνη, ή επεμενε να μεταφερθει πανω σ ένα αυτοκίνητο, που ενω μπορουσε να κινηθει, αυτος επέμενε να το δειξει οτι τραβιέται απο ένα....άλογο!
Δεν ξεραμε τιποτα για τον τον Βοrat. Λυπηθηκαμε oμως, πολυ, όταν ειδαμε, μετα, ότι η ταινία που ηταν για το τοπο μας, τελικα ηταν το δηθεν χωριο του Βοrat, στο…Καζακστάν και ότι οι περισσοτεροι απο εμας, που πηραμε μερος στη ταινια, εμφανιστηκαμε με τον χειροτερο
προσβλητικό, τρόπο.
Ένα απ τα κορίτσια του χωριου μας "εμφανιζεται" σαν αδελφή του Borat και αυτος την περιεγραψε σαν "τη νουμερο τεσσερα πόρνη στο σύνολο των κοριτσιων του Καζακστάν". Μια γρια παίζει, (χωρις να το ξερει), το ρολο της......47χρονης "μητερας" του Borat! Ο μηχανικός του χωριου μας εμφανιστηκε απο τον Borat σαν "ο ανθρωπος που κανει τις ....αμβλωσεις της περιοχης", οπως και αλλα πραγματα που ειπωθηκαν και μας στεναχωρεσαν πολυ.....Ολοι μειναμε με το στομα ανοικτο, οταν ειδαμε τη ταινια, αργοτερα, στη μοναδικη τηλεοραση του χωριου.....

Σημ.
Με τη βοήθεια δυο ξενων δικηγορων καποιοι συμφωνησαν στο χωριο να μηνύσουν την 20th Century Fox για 30 εκατομμύρια $. Θα κερδίσουν, ομως, τη δίκη και θα επιστρέψει, αραγε, ο Βorat για να ζητήσει συγγνώμη στο χωριο;
Η…απαντηση στη συνεχεια, η στο....Ολλανδικο ντοκυμαντέρ παραγωγης 2008 (''When Borat came to town'')
SVT

9.9.09

Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς..βαρβάρους;

Απο ΤΑ ΝΕΑ:

Ο υπ. Παιδειας διαβεβαιωσε πως «Τα πάντα θα είναι έτοιμα στη θέση τους και όλα θα λειτουργήσουν ομαλά», δήλωσε, προσθετοντας: «Αν το φαινόμενο(της νεας γριππης) πολλαπλασιαστεί θα είμαστε έτοιμοι». Κάθε μέρα θα γίνεται αποτίμηση της κατάστασης, αν χρειαστεί να ληφθούν πρόσθετα μέτρα. Αν θα κλείσουν σχολεία, θα το αποφασίσει η Ειδική Επιστ. Επιτροπή που υπάρχει στο υπουργείο Υγείας. Oι εκπαιδευτικοί που θα νοσήσουν, θα αντικατασταθουν, ενώ ήδη έχουν δοθεί οι πιστώσεις για τις καθαρίστριες των σχολείων»....

· Θα λειτουργεί ειδική τηλεφωνική γραμμή στο υπ. Παιδείας, για ενημέρωση, σχόλια και παρατηρήσεις. «Είμαστε προετοιμασμένοι», θα διανεμηθούν φυλλαδια σε γονείς και μαθητές, ώστε να ενημερωθούν για τη θωράκιση απέναντι στη γρίπη.
· Θα λειτουργεί ειδικό τηλεφωνικό κέντρο στο υπουργείο Παιδείας που θα έχει στελεχωθεί από εξειδικευμένο προσωπικό που θα δίνει απαντήσεις και κάθε πληροφορία για τη γρίπη.
· Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας θα υπάρχουν οι εξειδικευμένες πληροφορίες γύρω από τα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης της γρίπης.
· Στην εκπαιδευτική τηλεόραση έχει εκπονηθεί πρόγραμμα δυο εβδομάδων που θα εκλαϊκεύει οδηγίες για τα παιδιά δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου, αλλά και τους γονείς.......θα,....θα...

Περιμένοντας (λοιπον) τους ...Βαρβάρους
-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

-Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

-Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.

-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

8.9.09

''Βeware the Average Man''-Charles Bukowski



"These Words I Write Keep Me From Total Madness"

Χαρακτηρισθηκε σαν ”ο μεγαλύτερος ποιητής της Αμερικανικης χαμοζωης”.
Ο Charles Bukowski (1920-1994) ηταν συγγραφεας και ποιητης που έγινε δημοφιλής για τις απόψεις του, το κυνικο του στυλ, τον μηδενισμό του, τις γυναίκες, την αμεσότητα στη σκέψη και στα γραπτά του, αλλά και την αγάπη του για τη μποέμ ζωή και το αλκοολ. Η εγκατάλειψη, ο πόνος, η φτώχεια, η απελπισία, εκφράζονται όλα μέσω των έργων του Bukowski. Οι άνθρωποι που καταστράφηκαν επειδή δεν τους δόθηκε μια ευκαιρία, ή επειδή απλά δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι καλύτερο στις ζωές τους.
Αλκοολικοί, άστεγοι, πόρνες, άνθρωποι που ζουν την κάθε στιγμή, χωρίς να περιμένουν τίποτα από το αύριο.
Ο Bukowski κατάφερε να διεισδύσει στις ψυχές αυτών των ανθρώπων, και να παρουσιάσει τα ταλέντα τους, τις προσωπικότητές τους, την ανθρωπιά τους. Με τρόπο λυρικό και όχι επιθετικό, κατακρίνει τους πολιτικούς, τους στρατιωτικούς και τον πόλεμο, το αμερικάνικο όνειρο και ολόκληρη την κοινωνία.

Η ζωή του
Ο Bukowski γεννήθηκε στο Andernach, της Γερμανίας το 1920, μεγάλωσε όμως στο Los Angeles όπου εγκαταστάθηκαν οι γονείς του όταν ήταν ακόμη δυο ετών. Άρχισε να γράφει πολύ νωρίς, δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα σε ηλικία 35 ετών και από τότε έχει εκδώσει περισσότερα από 15 βιβλία με ποιήματα και πεζά.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Heinrich Karl Bukowski, αλλά οι γονείς του τον φώναζαν Henry (εξ ου και ο ήρωάς του, Henry Chinaski) για να ακούγεται πιο Aμερικάνικο.
Κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας, ο πατέρας του ήταν συχνά άνεργος και, σύμφωνα με τον Βukowski , έβριζε και χτυπούσε τη γυναίκα του και τον ίδιο (όπως περιγράφει στο Ηam on Rye, Τοστ Ζαμπόν). Τα έργα του είναι στην πλειοψηφία τους αυτοβιογραφικά, αν και ακόμη κι αυτά, περιέχουν αρκετά φανταστικά στοιχεία.
Η φιγούρα του πατέρα του τον καταδιωκε συνεχώς, αποτυπώνοντας άλλοτε μίσος και αηδία προς το πρόσωπό του, κι άλλοτε μια ανθρώπινη κατανόηση, αναγνωρίζοντας τις συνθήκες που δημιούργησαν την προσωπικότητα του πατέρα του.

Στην εφηβεία του, ο Bukowski είχε σοβαρά προβλήματα ακμής και ντρεπόταν να μιλήσει στις γυναίκες. Σύμφωνα με τα όσα λέει στο Born into This, στην ηλικία των 24 έχασε την παρθενιά του από μια πόρνη που ζύγιζε 150 κιλά, ενώ το κρεβάτι ...εσπασε κατά τη διάρκεια της συνεύρεσης.
Στα 24, ο Bukowski άρχισε να γράφει ποιήματα και διηγήματα, χωρίς ωστόσο να τυχαίνουν ευρείας αποδοχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε δυο χρόνια, ένα μόλις μικρό διήγημα δημοσιεύθηκε στο Story Magazine.

Έτσι, σιχάθηκε τοσο τη βιομηχανία των εκδόσεων που σταμάτησε να γράφει για μια δεκαετία περίπου. Σε αυτή την περίοδο της ζωής του ζούσε σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ κάνοντας δουλειές του ”ποδαριου” και μένοντας σε φτηνα ξενοδοχεία. Στο διάστημα αυτό δούλεψε και σαν ταχυδρόμος για τρία χρόνια ενώ ποτέ δεν σταμάτησε να πίνει με μανία που άγγιζε την αυτοκαταστροφή. Το αλκοόλ τον οδήγησε σύντομα στο έλκος και το 1955 τη γλίτωσε παρά τρίχα. Ωστόσο, η εμπειρία του νοσοκομείου αποδείχθηκε λυτρωτική, καθώς τον οδήγησε ξανά στο γράψιμο.
Έως το 1960, είχε ήδη παντρευτεί και χωρίσει και είχε επιστρέψει στο ταχυδρομείο στο Λος Άντζελες όπου εργάστηκε ως κλητήρας για μια δεκαετία. Δημοσίευε συχνά ποιήματα σε διάφορα περιοδικά τέχνης, αλλά η φήμη του ως συγγραφέας απογειώθηκε το 1967, με τη στήλη ”Σημειώσεις ενός πορνόγερου” στην εφημερίδα Open City, η οποία αργότερα έγινε βιβλίο.

Το 1969, ο εκδοτικός οίκος Black Sparrow του υποσχέθηκε μηνιαίο εισόδημα 100 δολαρίων ”εφ’ όρου ζωής” και τότε αποφάσισε να εγκαταλείψει το ταχυδρομείο, στην ηλικία των 49, για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το γράψιμο. Όπως είπε τότε, ”είχα δυο επιλογές:
Να μείνω στο ταχυδρομείο και να τρελλαθώ, ή να μείνω ελεύθερος και να πεινάσω. Αποφάσισα να πεινάσω”. Σε λιγότερο από ένα μήνα είχε ήδη γράψει το πρώτο του μυθιστόρημα, το Post Office (Ταχυδρομείο) ενώ σαν ένδειξη σεβασμού για τον οίκο που προσέφερε οικονομική στήριξη σε έναν άγνωστο συγγραφέα, εξέδωσε τα περισσότερα από τα έργα του με τον Black Sparrow.
Ο Bukowski πέθανε από λευχαιμία στις 9 Μαρτίου του 1994 στην ηλικία των 73, λίγο μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας του νουβέλας, του ”Pulp”.

Ειπε
Ποτέ δεν γράφω μέρα. Είναι σαν να τρέχεις γυμνός στην αγορά. Όλοι μπορούν να σε δουν. Τη νύχτα όμως… τότε είναι που χρησιμοποιείς όλα σου τα κόλπα…σκέτη μαγεία.
Για την ομορφια. Δεν υπάρχει αυτό που λένε ομορφιά στο ανθρώπινο πρόσωπο. Είναι μια μορφή αυταπάτης. Οι άνθρωποι βρίσκουν ορισμένα πρόσωπα όμορφα, αλλά σε τελική ανάλυση δεν είναι. Είναι η μαθηματική εξίσωση του μηδέν. Η αληθινή ομορφιά είναι φυσικά θέμα χαρακτήρα, προσωπικότητας. Όχι πόσο αψιδωτά είναι τα φρύδια. Είχα ακούσει για ένα σωρό γυναίκες ότι είναι όμορφες. Ε, όταν τις είδα, ήταν σαν να κοίταζα μέσα σε ένα πιάτο σούπα.......

Ενα απο τα πολλα ποιηματα που εγραψε
Throwing away the alarm clock
(Πετώντας το ξυπνητήρι)

Ο πατέρας μου έλεγε πάντα: «
νωρίς στο κρεβάτι και
νωρίς στο πόδι, ο άντρας γίνεται υγιής, πλούσιος
και σοφός».
Tα φώτα στο σπίτι μας έσβηναν στις οχτώ
σηκωνόμασταν χαράματα απ' τη μυρωδιά του
καφέ, του τηγανιτού μπέικον και των χτυπητών
αυγών.
Σ' όλη του τη ζωή, ο πατέρας μου έμεινε πιστός στο
πρόγραμμα
Αυτό.
πέθανε νέος, απένταρος,
κι όχι ιδιαίτερα
σοφός, νομίζω.
Μετά απ' αυτή τη διαπίστωση, απέρριψα τις συμβουλές του
κι έτσι
αργά έπεφτα στο κρεβάτι κι αργά ξυπνούσα: το μεσημέρι.
δεν ισχυρίζομαι ότι κατέκτησα
τον κόσμο αλλ' απέφυγα τουλάχιστον
τα πρωινά μποτιλιαρίσματα, γλίτωσα από κάμποσες παγίδες
γνώρισα παράξενους, υπέροχους
ανθρώπους
ένας απ' τους οποίους
ήταν
ο εαυτός μου - κάποιος που ο πατέρας μου
δεν γνώρισε ποτέ.


(from: Last Night on Earth Poems, 1992)
Πηγη: In 2 life

5.9.09

Ιστορίες ακυβερνησίας και άλλα ...skräckfilmer


To φθινοπωρο ηρθε και μαζι του ξεκινησε μια καινουρια και πολλα υποσχομενη σειρά, το "Υπουργείο της Φρικης", (...πασα ομοιοτης με οικειες παραστασεις και εμπειριες ειναι εντελως τυχαια)....
Το Skräckministeriet, (Yπουργειο της Φρικης, a la Σουηδικα) ασχολειται με το σκοτεινο αντικειμενο του τρομου, ενα τοσο ''δημοφιλες'' συναισθημα, πια, ωστε να θεωρείται σήμερα σαν απαραιτητο συστατικο....επιτυχιας σε videos, δραματικές σειρές μεχρι και …διαφημισεις για αποσμητικα!

Το "Υπουργείο της Φρικης" περιγράφει το φαινομενο του τρομου από μια ιστορική προοπτική. Για τους περισσοτερους απο εμας ο τρομος εχει να κανει με "αυτο" ακριβως που δεν μπορούμε να ελέγξουμε.... Ισως γι αυτο το λογο το φαινομενο oπως και οι ιστοριες του ειδους, γραμμενες απο τον μαιτρ του ειδους,
Η.P. Lovecraft να ειναι ένας ακομη τρόπος για να καταλαβουμε τη διαδικασια…..Eτσι εξηγειται γιατι τελικα αποζητουμε τον φοβο, ενω το γεγονος, καθ αυτο, μας φοβιζει......

Το τελευταιο διαστημα, διαβαζω, οτι και στην Ελλαδα το ειδος ''ευδοκιμει''...Τα διαφορα σεναρια για την...επομενη των εκλογων, θυμιζουν κατα καποιο τροπο σεναρια....τρομου. Ας υποθεσουμε οτι τα ΜΜΕ εχουν και καποιο λογο να μεταθετουν το βαρος της αντιπαραθεσης στο ποιος απο τους δυο θα μας "εξαπατησει" καλυτερα, αλλα οταν ακουω αναλογες συζητησεις μεταξυ γνωστων και φιλων, ε δεν μπορω, αγανακτω!...Χρειαζεται κι εμεις δλδ. να παιζουμε το παιχνιδι τους και μαλιστα καθε φορα που εχουμε εκλογες; Ειναι απο βαρετο μεχρι εκνευριστικο...Και η συζητηση περιστρεφεται μονιμως γυρω απο το ποιος πηρε τις λιγοτερες μιζες, ποιος εχει λιγοτερα σκανδαλα απ τον αλλο....Χρονια τωρα, τα ιδια και τα τα ιδια! ΒΑΡΕΘΗΚΑ!
Στο μεταξυ καθε φθινοπωρο αρχιζουν οι διαδηλωσεις για να σταματησουν, ω δια μαγειας, πριν απο τα Χριστουγεννα, (να προλαβουμε να ψωνισουμε και το κατι τις μας) ενω απο Πασχα....καλοκαιρι με τις πυρκαγιες και τις αλλες καταστροφες να μαινονται ανα την επικρατεια και η ζωη ολων μας εχει φτωχυνει και στο Λεκανοπεδιο, αλλα και αλλου. 
Τωρα πως γινεται καποιοι να στηριζουν το παιχνιδι των δυο, οταν δηλωνουν σε πολλες συζητησεις οτι ειναι απηυδησμενοι και από τα δυο μεγαλα κομματα και την πολιτικη τους, που τελικα μονο στο χρωμα διαφερει;...Διαβαζα οτι σε ορισμενες μαλιστα γλωσσες χρησιμοποιουν την ιδια λεξη και για τα δυο χρωματα, (....στη περιπτωση μας, κομματα).

Προσπαθω λοιπον να καταλαβω τι κερδισαμε χρονια, τωρα, απο τις αυτοδυναμιες; Ποιος τομεας συγκεκριμενα ωφεληθηκε, ή μηπως εχω χασει επεισοδια; Οσοι ανησυχουν για την αυτοδυναμια, για ποιο ακριβως λογο ανησυχουν; Θα βαλουν τιποτα στη τσεπη, ή μηπως ανησυχουν για τις τσεπες αλλων, ξενων και ντοπιων επενδυτων; Μα τετοια αγωνια, να βγει στην Ελλαδα...αυτοδυναμη ισχυρη κυβερνηση, μαλλον μονο στην Ελλαδα τη συνανταει κανεις.... Ασχημες ειναι οι εκλογες; Υπαρχει μηπως κανενα αλλο καλυτερο θεμα για κουβεντα, για να μη πουμε και οτι μερικες ....προσφιλεις κατηγοριες υπαλληλων κατι τετοιο το επικροτουν και το περιμενουν σαν ... "μάννα εξ' ουρανού" !


Πώς; Καποιοι ανησυχουν για την οικονομια της χωρας, που θα ''επιβαρυνθει'' κι αλλο με τις πολλαπλες εκλογες; Την οικονομια ποιων; Των ...αλλων, των ...επενδυτων και δε συμμαζευεται, γιατι με τη δικη μας, δεν ασχολουμαστε και πολυ...Θελουμε την...αυτοδυναμια, για να μας παρουν και τα σωβρακα, αλλα, με τη δικη μας συναινεση, βρε αδερφε,...ενω μας παραμυθιαζουν για "βελτιωσεις και προοδους" που επρεπε να γινουν τουλαχιστον εδω και καμμια εικοσαετια και που βεβαια μονο αυτοι βλεπουν στο βαθος του τουνελ, επειδη ΜΟΝΟ αυτοι , (και οι κολλητοι τους), επωφελουνται...
Αποψε λεω να δω κανενα original ...skräckfilm, σαν τη βραβευμεν
η σειρα
Τrue Blood. Τουλαχιστον εκει ξερουμε ποιοι ειναι οι ..."κακοι", τι κανουν στους "καλους" και το κυριοτερο, δε χρειαζονται να εχουν και….αυτοδυναμια για να το κανουν!
Y.Γ.
Περιττο να πουμε οτι η σειρα αξιζει και λογω του...ημετερου και εικονιζομενου Alexander Skarsgård.....

2.9.09

Αποδόμηση, λοιπόν

Δεκα, δεκαπεντε χρονια πριν, αν μου ελεγε κανεις οτι θα μου αρεσαν τα Σκανδιναβικα καλοκαιρια, οταν το το χωμα, συχνα, μυριζει βροχη, δε θα το πιστευα....Αλλαξα ομως. Μ’ αρέσει ο καθαρος, γαλαζιος ουρανος, εδω.
Tα χειμωνιατικα απογευματα, οταν ο ηλιος πεφτει πανω στο χιονι φτιαχνοντας σκιες σε μπλε διαφανη αποχρωση, που δεν εχω ξαναδει πουθενα. Τα καλοκαιρια ειναι εδω τοσο διαφορετικα και πρασινα, ξεκουραζουν τα ματια και τη ψυχη.
Μ’ αρέσει να υπαρχει μουσική στο σπιτι....αναλογα με τη διαθεση......Τα μεγάλα ταξίδια με αυτοκίνητο ακουγοντας ΖΖTop, στη διαπασων! (Eιναι μια πρωτης ταξεως ευκαιρια!) Μ’ αρέσει η ποιηση του Τ.S.Eliot (Τhe love song of J. Alfred Prufrock). Τα "λακακια" στο προσωπο. Ο Εddie Vedder των Pearl Jam, η καλη R&B μουσικη, η ethnic, καποια παλια ρεμπετικα που ακουγα μικρη, παρεα με το παππου, στην Ελλαδα.
Ασπρομαυρες οικογενειακες φωτογραφιες, ενθυμια απο γλεντια, εικονες ανθρωπων και αντικειμενων να μπερδευονται μ αυτο που λεγεται "χαμενη αθωοτητα" και νοσταλγια μιας αλλης εποχης.
Tα ξενυχτια στην αυλη, σιγοκουβεντιαζωντας μερικες φορες μ’ ενα φιλαρακι, που, ομως, δεν υπαρχει πια. Καποια μπαρ στα Εξαρχεια. Η ατμοσφαιρα της ταινιας Dracula του Coppola. Τα κεντρικα βιβλιοπωλεία στην Αθηνα, τα βιβλια Penguin, η μυρωδια του ιλλουστρασιον. Μ’ αρέσει το φως στη Σαντορινη και οι γατες– οσο δεν παιρνει.....
O James Joyce, (The Dead), και η ομωνυμη ταινια του John Huston. Η καλη παρέα με κουβεντα σ ενα Ιrish pub, ο κοσμος που παει στη δουλεια το πρωι, στο σταθμο της Στοκχολμης, οι χαζες σκέψεις Παρασκευες απογευμα, οταν ολα φαινονται πιθανα και ''εφικτα'', με ενα ποτηρι καλο κοκκινο κρασι, (σε ποτηρι με ποδι, ομως!)
Μ’ αρέσουν οι κήποι που μοιαζουν λιγο ξεχασμενοι και αφροντιστοι. Καποια βραδυα στα θερινα σινεμά, στην Αθηνα, οταν φυσαει και μπορεις, ισως, να δεις τ´ αστρα. Το ηφαιστειο στη Νισυρο και η παρεα που πηγαμε εκει, τοτε.
Η Ελλαδα και η Σουηδια- κι ας αισθανομαι μερικες φορες οτι δεν ανηκω ουτε στη μια, ουτε στην αλλη.......